Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/21081 K.2018/15705

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/04/2007-Eylül 2009 ve Aralık 2008-15/03/2013 tarihleri arasında iki dönem halinde belediyeye bağlı Darülcaze kurulunda servis elemanı olarak taşeron şirketlerin işverenliğinde çalıştığını, aylık ücretinin 1.200 TL net olduğunu, ayrıca yemek ve erzak yardımı olduğunu, fazla mesai ücretleri ödenmediği için haklı sebeple işten ayrıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hizmet alımı yaptıkları şirketlerin çalışanı olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının akdi istifa ederek sonlandırdığı ve feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece karar gerekçesinde davacı işçinin davalı işyerinde en son 1.563,88 TL giydirilmiş ücret (çıplak ücreti asgari ücret) ile çalıştığının kabul edildiği açıklanmasına karşın, asgari ücret yerine aylık net 1.120 TL üzerinden yıllık izin ücreti hesabı yapan bilirkişi raporuna itibarla yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması suretiyle gerekçe ile hüküm çelişkisine neden olunmuştur.

Ayrıca, aynı karar gerekçesinde “...Haziran 2012 öncesi dönem için tanık anlatımlarına göre fazla mesai yapıldığı iddiasının ispatlandığını ve davacının ücretini talep edebileceğini kabul etmek gerekmiştir.” denilmesine karşın hüküm fıkrasında fazla mesai ücreti talebinin tamamen reddine karar verilmesi ile de gerekçe ile hüküm çelişkisi yaratılmıştır.

Sonuç olarak, hüküm ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: