KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2015/21189 E., 2015/24383 K.·Mahkemesi : İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Eylül 2015
- Dava
- Davacı, ek prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı işçi üyesi olduğu sendika aracılıyla açmış olduğu bu davada toplu iş sözleşmesine dayalı olarak 1.050,00 TL ek pirim ödenmesini talep ve dava etmiştir. Davalı işveren kapsamdışı personele verilen ek ödemenin sendika üyesi işçilere ödenmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, seri davalar olması sebebiyle red vekalet ücreti olarak da maktu avukatlık ücretinin % 80’i olan 1.200,00TL hüküm altına alınmıştır. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesine göre “…hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez”. Bu durumda kendisini vekille temsil eden davalı yararına avukatlık ücreti reddedilen miktar olan 1.050,00 TL’yi geçemez. Öte yandan davaların seri dava olma özelliği dikkate alındığında Tarifenin 22. maddesine göre 1.050,00 TL’nin % 80’i olarak tayini ile avukatlık ücreti 840,00 TL olarak belirlenmelidir.
Mahkemece davalı yararına hükmedilen avukatlık tayininde sözü edilen Tarife hükümlerinin gözetilmemesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekirse de, sözü edilen durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2015/21189, K. 2015/24383, 3 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama