Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/21259 K.2018/15931

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/2008-06/03/2012 tarihleri arasında davalı bankada mali koordinasyon ve uluslararası raporlama bölümü dış raporlama yöneticisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından geçerli nedene dayanmadan feshedildiği ve kesinleşmiş mahkeme kararıyla müvekkilinin işe iadesine karar verildiğini, işe iade başvurusunun davalı işveren tarafından kabul edilmeyerek 10/07/2013 tarihinde toplam 31.987,30 TL ödeme yapıldığını, ihtarla ödenen kalemlerin açıklanması ve eksik ödemelerin tamamlanmasını istediğini ancak davalının ihtara cevap vermediğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini,

boşta geçen 4 aylık sürenin hizmet süresine ilavesiyle hak kazandığı yıllık izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen ücret, fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatları ödenmek suretiyle feshedildiğini, davacının açtığı dava üzerine verilen işe iade kararının Yargıtayca onanmasını müteakip kendisine tüm ikramiyeleri eklenmek suretiyle mahkeme kararına uygun çalışmadığı dönemlere ait ücreti ve işe başlatmama tazminatı ve bakiye 9 günlük yıllık izin ücretinin ödendiğini, davacının yönetici pozisyonunda Toplu İş Sözleşmesi kapsamı dışında personel olduğunu, kapsam dışı personele banka uygulamasına fazla mesai ücreti ödenmediğini ayrıca sözleşmesine göre de ödenen aylık ücrete fazla mesai ücretlerinin dahil olduğunu,

bu tip çalışanların fazla mesai yapmaları muhtemel olduğundan maaşlarının yüksek tutulduğunu ve fazla mesai ücretinin maaşına dahil edildiğini, davacının çalışması kendi iş programı dahilinde yönetici olarak ihtiyaç sebebiyle ek çalışma olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgeler ile davacı tanıklarının beyanlarından ayda bir yapılan Cumartesi günleri çalışmasının yarım gün olduğu kabulünün gerektiği ve davacının iş sözleşmesindeki fazla mesainin aylık ücrete dahil olduğuna ilişkin hüküm birlikte gözetildiğinde, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında, davacının fazla çalışma ücret talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.