Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/21338 K.2018/16203

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işverene bağlı hizmetli olarak 01/05/2011 tarihinden itibaren belirsiz süreli hizmet akdi ile çalışmakta iken önsaha satış elemanı olarak iş akdinin davalı işverence bildirim süresine uyulmaksızın haksız ve kötüniyetli olarak 05/09/2012 tarihinde tek taraflı olarak feshedildiğini beyanla kıdem - ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin ücreti alacağı, genel tatil çalışması alacağı, hafta tatili alacaklarının davalı işverenden tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ,davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, ancak fesih bildirimin davacı adresinde olmadığından tebliğ edilemediğini, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi işverene gönderdiği ihtarnamede ve dava dilekçesinde iş sözleşmesinin 05.09.2012 tarihinde feshedildiğini beyan etmiş, buna göre kıdem ve ihbar tazminatı talep etmiştir.

Davalı işveren ise iş akdinin 06.09.2012 ve takip eden günlere ilişkin devamsızlık tutanaklarına dayanarak haklı feshedildiğini savunmuştur.

İş sözleşmesinin feshinden sonraya ait günlere ilişkin devamsızlık tutanaklarına itibar edilemeyeceğinden ve işveren tarafından 05.09.2012 tarihindeki olaylara dair tutanak düzenlenmek suretiyle tazminata hak kazanmayacak şekilde iş ilişkisinin sona erdiği kanıtlanamadığından davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü gerekir.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; İş sözleşmesinde fazla çalışma süresinin ücrete dahil olduğu belirtilmiş olup ücret rakamı asgari ücretin çok üzerinde kararlaştırıldığından sözü edilen kurala yıllık 270 saatle sınırlı olarak değer verilmelidir.

Taraflar arasında yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığından ayda 22,5 saat ve haftada 5,2 saat fazla mesai ücretinin içinde olduğu kabul edilmeli ve buna göre davacının hesaplanacak haftalık çalışma süresinden 5,2 saat mahsup edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır.

Bu durumda; Mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan şekilde yıllık 270 saatin fazla çalışmanın hesabından mahsup edildiğini gösterir denetime elverişli ek rapor alarak sonuca gidilmesinden ibarettir.

F) Sonuç: