Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/21542 K.2015/31419

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar dayanılarak, davalı işverenlikçe 27/02/2014 tarihli fesih yazısının aynı tarihte davacıya tebliğ edilmek istendiği ancak davacının tebellüğden imtina etmesi üzerine yazının muhatabına okunduğu ve imtina hususunun yazı altına şerh edilerek tanık imzaları ile teyit edildiğinin anlaşıldığı, aksi iddia ve inkar edilmeyen bu belge itibarla fesih bildiriminin 27/02/2014 tarihinde usulünce tebliğ edildiğinin kabulü gerektiğinden 28/03/2014 tarihinde harçlandırılarak açılan davanın süresi içinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

Anılan Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı fesih bildiriminin kendisine 28.02.2014 tarihinde tebliğ edildiğini iddia etmiştir. Davalı ise, bu bildirimin 27.02.2014 tarihinde yapıldığını, ancak davacının tebliğ almaktan imtina ettiğini savunmuştur. Mahkemece davalı savunmasına itibarla davanın süresinde açılmadığına karar verilmiş ise de bu tespit yerinde değildir. Zira, dosya içeriğine göre davalının fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği savunması ispatlanamamıştır. Bu nedenle davalının 28.03.2014 tarihinde noterden keşide ettiği fesih bildiriminin dikkate alınması ve buna göre de 28.03.2014 tarihinde açılan davanın süresinde kabul edilip uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken süresinde uyulmadığı gerekçesiyle reddi hatalıdır.

Dosya kapsamından davacı işçinin iş sözleşmesinin olumsuz davranışları ve işini gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle feshedildiği anlaşılmıştır. Yazılı fesih bildiriminde davacının davranış ve yeterliliğinden kaynaklı nedenler somutlaştırılmadığı gibi dosyaya ibraz edilen deliller de bu nedenleri ispat için yeterli değildir. İspat yükü üzerinde olan davalı işveren davacı işçinin iş sözleşmesini geçerli nedenle feshettiğini kanıtlayamamıştır. Davanın kabulü süresinde açılmadığı gerekir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 204.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,