Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/22353 K.2018/6776

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, maaş alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalı avukatının duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/03/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirket ve şirketin bağlı olduğu gruba ait Nahcivan'daki işyerinde 01.03.2010-15.03.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ancak bu çalışmasının ... ve diğer resmi kurumlara bildirilmediğini, ayrıca işçilik alacaklarının da ödenmediğini, bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin iş makinesi operatörü olduğunu ve aylık en son 1.800 USD aldığını, haftanın 7 günü 45 saati aşan çalışmasına karşın haklarının verilmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile maaş, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını ve bu hususta davacı tarafın soyut tanık beyanları dışında dosyaya somut bir delil sunmadığını, davacının Azeri Şirketten aldığı en son ücretin 1.300 USD olduğunu, davacının iş akdini haklı bir neden olmaksızın feshettiğini, tüm ücret bordolarını ihtirazı kayıt ileri sürmeden imzaladığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacının, 02.03.2010-15.03.2013 tarihleri arasında ve en son aylık 1.800 USD ücret ile davalı nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Nitekim hüküm altına alınan alacak miktarları da bu çalışma süresi ve ücret miktarına göre hesaplanmıştır.

Ancak, mahkemece kararın gerekçesinde; davacının, 05.09.2000-15.07.2012 tarihleri arasında ve net 1.300 USD ücret ile çalıştığının kabul edildiği belirtilmiş olup, gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki yaratılmıştır.

Gerekçe ile hüküm sonucu arasındaki bu açık aykırılık 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

Gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki olamayacağı hususu 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de özellikle düzenlenmiştir.

Gerekçe – hüküm sonucu arasında çelişki taşıyan ve YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olan hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Davacının; fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, yurt dışında çalıştıklarını, pasaportlarının işverenin elinde olduğunu ve fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödendiğine dair belgelerin zorla imzalatıldığını iddia etmektedir.

Davacı tanıkları da iddiayı doğrular mahiyette beyanda bulunmuşlardır.

Davalı işverence;, 2013 yılı Mart ayı hariç, davacının tüm çalışma dönemine dair hesap pusulaları dosyaya sunulmuş olup, hesap pusulaları incelendiğinde, 2013 yılı Ocak ve Şubat ayı dışındaki tüm bordroların davacı imzasını ihtiva ettiği ve pusulalarda fazla mesai ile hafta tatili ücreti tahakkuklarının bulunduğu tespit edilmiştir.

Hükme esas bilirkişi raporu incelendiğinde ise, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarında hesap pusulalarına itibar edildiği; hesap pusulaların bulunmayan veya bulunupta davacının imzasını içermeyen, 01.01.2013-15.03.2015 tarihleri arasındaki dönem için tanık beyanları ile sonuca gidildiği ve davacının yurt dışında bulunduğu tarihler de dikkate alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Genel tatil ücreti alacağında ise, hesap pusulalarında tahakkuk bulunmaması nedeni ile yine tanık beyanları uyarınca ve pasaport kayıtları dikkate alınarak, tüm çalışma süresi boyunca davacının yurt dışında bulunduğu dönemlere denk gelen genel tatil günlerinde çalıştığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır.

Hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hesabında hesap pusulalarına itibar edilmesinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Zira, hesap pusulaları incelendiğinde, her ay değişen fazla mesai ve hafta tatili tahakkuklarının bulunmasına karşın aylık ödenen net ücretin aynı kaldığı, dolayısı ile hesap pusulalarında belirtilen ödemelerin gerçekte fazla mesai ve hafta tatili ödemeleri olmadığı, bu hali ile gerçeği yansıtmadıkları tespit edilmiştir.

Mahkemece, davacı tanıklarının görgüye dayalı yani davacı ile birlikte çalıştıkları dönem itibari ile beyanlarına itibar edilmeli (fazla çalışma yaptığı, genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştığını iddia eden işçinin, bu iddilarını ispat etmekle yükümlü olduğu dikkate alındığında, davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları sürenin tespiti ile hesaplamada bu süresinin esas alınması gerektiği gözetilerek), fiili çalışmaya dayanan bu alacaklar yönünden davacının yurt dışında bulunduğu süreler de saptanıp, alacaklar buna göre hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: