Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/22578 K.2015/27693

Yerel mahkeme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 01.10.2014 gün ve 2012/ 25823 Esas, 2014/ 28910 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, davacı işçinin 21 Nisan 2009 tarihinde iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği, yeni işyerinde 01.06.2009 tarihinde işe başladığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir. Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Mahkemece, iş akdinin fazla çalışma ve yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı alacağına hükmedilmiş ise de; bizzat davacı tanıklarının beyanlarından; davacının başka bir işyerinde çalışmaya başladığı, çağrılmasına rağmen işe gelmeyeceğini söylediği,

işverenin uyarı mahiyetinde ihtar çektiği, bir hafta sonra davacıyı işyerine çağırdıkları ancak davacının yine çalışmayacağını söylediği ve bu şekilde kendi isteğiyle iş akdini haklı bir neden olmadan fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı gözetilmeden hatalı değerlendirme yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece, davacının 21.04.2009 tarihinde ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini feshettiği ve yeni işyerinde 01.06.2009 tarihinde çalışmaya başladığı gerekçesi ile direnilmiş olup, direnmenin doğru olduğu,