Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2318 K.2016/9977

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak işveren tarafından feshedildiği ve alacaklarının ödenmediği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile sosyal haklarından kaynaklanan ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 21.03.2005 tarihli kurum soruşturma raporu ile davacının avans kapama işlemlerinde usulsüzler yaptığının tespit edilmesi üzerine şirketi zarara uğratması nedeniyle savunması alınarak iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacı hakkında suç duyurusunda bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının ceza dosyasında beraat ettiği, işverenin iş akdini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı ve davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne, sübuta eren fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin kısmen kabulüne, feragat nedeniyle sosyal hak alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin hizmet nedeni ile görevi kötüye kullanma suçu işlemesi nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuş, davacı taraf ise; davacının iddia edilen eylem ile ilgili ceza davasında beraat kararı verildiğini, bu nedenle işçilik alacaklarına karar verilmesi gerektiğini iddia etmiştir. ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1389 E. - 2009/471 K. Sayılı dosyasında davacı ile bir kısım arkadaşları hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 24.06.2009 tarihinde üzerlerine atılı suçlar kanıtlanamadığından sanıkların beraatine karar verildiği, bu kararın katılan avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 07.05.2012 tarihli, 2012/5320-36385 E.K. sayılı ilamı ile sanıklara yüklenen suçun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibari ile yasada belirtilen zaman aşımı süresi doğduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verildiği,

bu durumda beraat kararının kesinleşmediği anlaşılmıştır. Sanıkların idari soruşturma sırasında müfettişlere verdikleri ifadelerinde usulsüz yapılan işlemleri kabul ettikleri, daha sonra yargılama sırasında bu savunmaları inkar ettikleri, dosyanın sanıkların eylemlerinin tespiti için bilirkişi kuruluna verildiği,

bilirkişi kurulunca istenilen evrakların temin edilememesi nedeni ile soruşturma raporuna göre 2004 yılı içinde şirkete tevdi edilen ve bir kısmı sahte olduğu iddia edilen ancak sonradan imha edilen belgeler ile ilgili işlemlerin tekemmül etmeyip, teşebbüs halinde kaldığı ve şirketin zararının oluşmadığının belirtilerek sanıkların zimmetlerine geçirilmiş bir paranın olmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

6098 sayılı TBK'nun 74. maddesi uyarınca ceza mahkemesinin beraat kararı, kural olarak hukuk hakimini bağlamaz. Davacı ve arkadaşları tarafından daha sonra imha edilen sahte faturalar ile gerçek hizmet alımı olmadan ödemelerin yapıldığı, davalı yönünden davacıya karşı güven ilişkisinin kalmadığı, davacının eyleminin doğruluk ve bağlılığa uymadığı, işverenin 4857 Sayılı Kanununun 25/ll-e maddesi uyarınca haklı nedenle iş akdini feshettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, kıdem-ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.