Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/23364 K.2018/20354

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette 05.11.2007- 31.10.2010 tarihleri arasında çalıştığını, 28.10.2010 günü dava dışı İlyas Var isimli çalışanın davacıya karşı müteaddit defalar ağır hakarette bulunduğu,

davacının hakarette bulunmaması yönünde uyarıda bulunması ve üstlerine durumu bildirmesine rağmen hakaretlerine devam ettiği ve daha da ileri giderek silah dipçiğiyle davacının alnına vurduğunun tespit edildiğini, bu hususla ilgili olarak işverenin tutanak tanzim ettiğini, davacının darp raporu aldığını, bu hususlarla ilgili olarak davacının 29.10.2010 tarihinde savunmasının alındığını, daha sonrasında ise iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti ve ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş sözleşmesinin iş yerinde diğer bir çalışan ... isimli çalışan ile küfürleşmeleri ve akabinde darpla sonuçlanan olay neticesinde davalı işveren tarafından feshedildiğini, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen tutanak ve savunma içeriğinden de anlaşılacağı üzere davacı ile diğer kişinin mesai saatlerinde küfürleştikleri ve kavga ettiklerinin açıkça anlaşıldığı,

davacının olayda her ne kadar karşı tarafın kusurlu olduğunu, kendi kusuru olmadığını iddia etse de savunmasında küfür ettiği ve diğer işçinin dipçikle kendisine vurduğunun doğru olduğunu kabul ettiğini, bu nedenle davacının olayda kusursuz olduğu şeklindeki savunmasının haklı ve kabul edilebilir bir yanı bulunmadığını, davacının iş sözleşmesinin de 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-d maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle. SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının davalı iş yerinde 01.12.2007 tarihinden iş akdinin fesih tarihi olan 30.10.2012 tarihine kadar çalıştığı, tanık anlatımlarıyla içeriği doğrulanan tutanak içeriğine göre, davacının davalı işverenlikte çalışan diğer işçi İlyas ile karşılıklı küfürleşme ve diğer işçinin davacıyı yaralaması ile sonuçlanması şekilde kavga ettiği ve her iki işçinin de işine son verildiği,

bu kavga 4857 sayılı yasanın 25/2- d maddesi uyarınca sataşma niteliğinde olduğundan işveren tarafından yapılan feshin haklı olduğu ve işverenin kavgaya karışan her iki işçinin işine son vermekle eşit davranma ilkesine uygun davrandığı,davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı talebinin reddine, ücretin ödendiği konusunda ispat külfeti davalı işverenlik üzerinde olup, davalı ispat külfetini yerine getirmediği, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatilinde ve genel tatillerde çalışma yaptığı tanık beyanları ile sabit olduğundan, rapor dosya içeriğine uygun hüküm kurmaya ve denetime elverişli kabul edilerek hükme esas alınıp;

fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacı kısmi dava açmış, davalı ıslaha karşı süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunmuş ve mahkemece davalının ıslaha karşı ileri sürdüğü zamanaşımı defi değerlendirilmeden sonuca gidilmiştir.

Mahkemece davalının ıslaha karşı zamanaşımı defini gözeten ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken zamanaşımı def'i değerlendirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: