Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/23447 K.2016/12454

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 23.08.2004 tarihinde davalıya ait eski unvanı Bölge Müdürlüğü, yeni unvanı Bölge Müdürlüğü olan işyerinde muhasebe elemanı olarak işe başlatıldığını, 2007 yılından itibaren muhasebe şefi olarak çalıştığını, 2009 yılı Temmuz ayından itibaren ise aynı işverene ait...

Müdürlüğü’nde muhasebe şefi olarak çalıştırılmaya başlandığını, davacının iş akdinin 18.11.2011 tarihinde usulsüz olarak ve geçersiz sebeple feshedildiğini, davacının işçilik alacaklarının ödenmesi için davalıya ihtarname göndermesine rağmen, davalı işverenin, davacının alacaklarını ödemediği gibi, davacıya suç attığını iddia ederek 01.11.2011-18.11.2011 tarihleri kapsayan süreye ait ücret alacağı, kullanmadığı 13 günlük yıllık izin ücreti, 29.12.2010 tarihinde 3,45 saatlik, 29.04.2011-04.11.2011 tarihleri arasında ise 54,16 saatlik fazla çalışma süresinden doğan fazla çalışma ücreti, ihbar tazminatı,

kıdem tazminatı ve kötü niyet tazminatı alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iş akdinin performans yetersizliği nedeniyle tutulan tutanaklar ile durumun haklılığına istinaden 4857 sayılı İş Kanununun 17. Maddesi gereği hak etmiş olduğu tüm alacakların ödenmesi suretiyle 18.11.2011 tarihinde geçerli nedenle feshedildiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının ödenmemiş herhangi bir ücreti bulunmadığını, davacı tarafından yapılan herhangi bir fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını, davacının iş güvencesi kapsamında olduğunu, kötü niyet tazminatı talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı iş akdinin performans yetersizliği nedeniyle feshi üzerine 13.İş Mahkemesinin 2011/1091 esas sayılı dosyasında işe iade davası açmış olup, işe iade davasında feshin geçersizliğine karar verilmiştir. Davacı işe iade davasının onama kararını tebliğden itibaren süresinde davalı işverene, işe başlatılma talebinde bulunmuş ancak işveren tarafından eski işinde eski koşullarda işe başlatılmamıştır.

Bunun üzerine davacı işçi, işe iade davasında kazandığı tazminatları için davalı işveren aleyhine icra takibi yapmış itiraz üzerine takip durunca 18. İş Mahkemesi’nin 2013/567Esas 2014/628 Karar sayılı dosyasıyla itirazın iptali davası açmıştır. Bu itirazın iptali davası; Dairemizin 2015-1698 sayılı esasında kayıtlı olup bu dosyanın aynı gün dairemizde yapılan incelemesinde; feshin geçersizliği kararı sonrası başvuran davacının davalı işveren tarafından 21/03/2013 tarihinde işe başlatılmadığı ve davacının talep ettiği işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacağı için yaptığı icra takibine itirazın iptaline dair verilen kararın dairemizce onandığı anlaşılmıştır.

Bu şekilde davacının temyiz konusu 12. İş Mahkemesi ‘nin 2011/1266 Esas 2015/330 Karar sayılı davasında; kıdem ve ihbar tazminatı talep ettiği ancak, 18. İş Mahkemesi’nin 2013/567Esas sayılı davası ile geçersiz fesih sonucu davacının işe başlatılma talebi üzerine işverenin davacıyı 21/03/2013 tarihinde işe başlatmadığı tespiti ile ilk olarak gerçekleştirilen feshin geçersizliğine karar verilerek feshin ortadan kalktığı, dolayısıyla dava tarihi itibariyle ortada bir fesih kalmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilmeden, davanın reddi yerine, davanın kabulü hatalıdır

F)Sonuç: