Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2346 K.2016/12246

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde ütücü olarak çalışırken bir akrabasının kaza geçirmesi nedeni sorumlu şefinden yıllık izin istediğini ancak izin verilmediğini, bu nedenle aralarında tartışma çıktığını, ortam nedeni ile ne söylediğini bilmediğini bundan sonra iş sözleşmesinin işverence haksız olarak fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin İş Kanunun md 25/2-d, h ve ı bentlerine dayanılarak müvekkili tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının şirket çalışanlarından başka bir işçiye çıkıştığını, ağza alınmayacak küfürler ettiğini ve etrafı dağıtarak kendisine sataştığını, bu olayın şahit beyanları ile tutanak altına alındığını, davacının dava dilekçesinde iş akdinin feshine sebep olan olayları ikrar ettiğini, gerekçe olarakda kendisine izin verilmemesini gösterdiğini, hiçbir işverenin her istediği vakitte işçisine izin vermek mükellefiyetinin olmadığını, izin alamamanın işçi lehine hiçbir hak doğurmayacağını, işyerinde huzursuzluk çıkarma etrafı dağıtım, başka çalışanlara sataşma hakkı vermeyeceğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir yakınının hastalığı sebebiyle izin almak istemesi sebebiyle iş yerinde tartışma ve huzursuzluk çıktığı, davacının infial ile cama ve makineye yumruk atması sonucu elinin yaralandığı, başka bir işçiye sataşmak veya 30 günlük ücreti tutarı ile ödeyemeyeceği bir zarara sebebiyet vermesi durumunun oluşmadığı, davalının gerçekleştiğini iddia ettiği, iş yerini izinsiz terketme olayının ise fesihten yaklaşık 5 yıl önce meydana geldiği bu şekli ile davalı tarafından iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin kanıtlanamadığı bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı tarafça yapılan fesih işleminin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin II’nci bendinin (d) fıkrasına göre, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile işverence yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Davalı yukarıda açıklanan savunmasına dayanak olarak feshe konu olaya dair tutanak tutup tanık dinletmiştir. Dinlenen davalı tanıklarının beyanları ve olay tutunağı ve davacı tarafın beyanlarına göre, izin talebi sonrası izin verilmeyince davacının duruma sinirlenip amirine hakaret ettiği gibi işyerindeki masa ve camlara vurup, camı kırıp yaralandığı anlaşılmıştır. Bu durum dava dilekçesindeki anlatıma göre davacının da kabulündedir. Bu davranışlar ise 4857 sayılı İş Kanununun 25 II-d maddesi kapsamında sataşma niteliğinde olduğundan işverence yapılan fesih haklı olup davacının taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: