Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/23672 K.2017/169

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ...'nin tren istasyonlarında gişelerde jeton satış personeli olarak değişik alt işverenler işçisi olarak çalıştığını haklı ve geçerli neden olmaksızın işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; feshin geçerli nedenle yapıldığını tren hattının kapatıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının işveren olmadığını davacının diğer şirketler işçisi olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı ... isimli şirkete dava dilekçesi, duruşma günü tebliğ edilmiş davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davalı ...'nin hizmet alım ihalesi açarak yardımcı işlerinden olan gişe hizmetleri işlerini diğer davalılar ..., ..., ... isimli şirketlere verdiği, 31/03/2007 tarihine kadar gişe hizmetlerini ... isimli şirketin 31/12/2012 tarihine kadar ... isimli şirketin ve sonrasında ... isimli şirketin bu ihaleler kapsamında davacı işçiyi çalıştırdığı,

davalı ...'nin asıl işveren diğer davalıların alt işveren oldukları, davalı şirketler arasında 4857 sayılı yasının 2. Maddesi anlamında asıl işveren alt işverenlik ilişkisinin bulunduğu sabit olduğundan davacının işçilik alacaklarından davalıların sorumlu oldukları kabul edildiği,davalı ... asıl işveren olarak tüm işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğundan davacının çalıştırıldığı tüm dönemden sorumlu olduğunun kabul edildiği,SGK kayıtlarına göre 18/08/2006 ila 31/03/2007 tarihleri arasında ... isimli şirketin, 01/04/2007 ila 31/12/2012 tarihleri arasında ... isimli şirketin,

01/01/2013 ila 11/08/2013 tarihleri arasında ... isimli şirketin işçisi olarak çalışan davacının toplam kıdem süresinin 6 yıl 11 ay 24 gün olduğunun anlaşıldığı,davacı işçinin son ücretinin bordrosunda yazan ve banka hesabına yatırılan para olduğu, haklı nedenle fesih hallerini ispat yükü kendisine düşen işverenin haklı fesih nedenlerini ispatlayamadığı, Demir yolu hattının kapatılmış olmasının haklı bir fesih olmadığı,

davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesinin gerektiği, yıllık izinlerinin tamamının kullanıldığını işverenin ispatlayamadığı yıllık izin ücretinin ödenmesinin gerektiği, ücret ve eklerinin tamamının ödendiği ispat yükü kendisinde olan işverenin bu durumu ispatlayamadığı,

dosya kapsamına uygun 28/08/2014 havale tarihli asıl ve 23/12/2014 havale tarihli ek bilirkişi raporuna göre davacının işçilik alacaklarının hesaplandığı anlaşıldığından aşağıdaki şekilde davalılar TCDD, ... isimli şirket ve ... isimli şirket yönünden davanın kısmen kabulüne,fazla mesai ücret alacağında davacının haftalık çalışmalarının 45 saati geçmediği anlaşıldığından bu talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında yıllık izin ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti hesabının çıplak brüt ücret 1.548,19TL üzerinden yapılması gerekirken bu ücrete 10,62 TL kıyafet yardımının ilavesi ile giydirilmiş brüt ücret 1.558,81TL üzerinden yapılması hatalı olup,kararın bozulmasını gerektirmiştir. Taraflar arasında noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

F) Sonuç: