Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24007 K.2018/20360

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı işçinin, davalı işverene ait iş yerinde, 13.04.2012-31.05.2013 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını; aylık ücretlerinin düzenli ödenmemesi ve yetkili müdürün değişmesi nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini; çalışma dönemi boyunca sadece ...’da değil, yurt dışında da çalıştırıldığını; davacı işçinin 1.900 USD, yaklaşık olarak 3.200.00 TL. ücretle çalıştığını; son 5 aylık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı,ihbar tazminatı, fazla çalışma ücret alacağı, bayram ve hafta tatili ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağın, son 5 aylık ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde, 13.04.2012-31.05.2013 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını; tüm işçilik alacaklarını aldığını; savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle.

SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının dosya içeriği belgelerden, davalı işverene ait iş yerinde 13.04.2012-31.05.2013 tarihleri arasında 1 yıl 1 ay 8 gün süreyle çalıştığı, kıdem tazminatına esas giydirilmiş brüt ücretinin 4.710,15 TL. olduğu, dosya içeriğinden davacı işçinin talep edilen 01.01.2013-31.05.2013 dönemi aylık ücretlerinin ödendiğini gösteren ve davacı işçinin imzasını taşıyan herhangi bir ödeme belgesi davalı işverenlikçe dosyaya ibraz edilmediği, davalı işverenlikçe 25.04.2013 tarihli banka dekontu ve hesap ekstresi dışında dosyaya başkaca bir delil ibraz edilmediği,

bu durumda davacı işçinin talebe konu 01.01.2013-31.05.2013 dönemi aylık ücretlerinin 25.04.2013 tarihli banka dekontu ile ödenen 2.791,96 TL. dışında ödenmediği, davacının ücret alacağının bulunduğu, bu sebebe dayalı davacı işçi tarafından yapılan feshin haklı bir fesih olduğu, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne, davacının fazla mesai yaptığı, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığı, bu çalışmalarına karşılık gelen ücretin ödendiğinin davalı işverenlikçe ispatlanamadığından,

davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının kabulüne, aynı şekilde davacının kullandığı veya karşılığı gelen ücretin ödendiği davalı işverenlikçe ispatlanamayan 14 günlük yıllık ücretli izin alacağının kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesainin nasıl yapıldığına ilişkin hiçbir açıklamaya yer vermeden sadece netice-i talep kısmında fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur.

Dinlettiği davacı tanığı mesaiyi haftada 6 gün 08.00-18.00 arası olarak açıkladıktan sonra haftada 4 gün gece 02.00-03.00'e kadar devam eden mesaiden söz etmiş ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu beyana itibarla fazla mesai ücreti alacağı hesap edilmiştir.

Haftada 4 gün gece 02.00-03.00’e kadar devam eden mesaiden sonra evine gidip akabinde saat 08.00‘de mesaide tekrar işbaşı yapmak şeklindeki bir çalışma düzeni insan takatinin üzerinde olup, buna dayanılması mümkün değildir. Davalı tanıklarının beyanı ve dava dilekçesi dikkate alındığında davacı tanığının hayatın olağan akışına aykırı olan bu beyanına itibar olunamaz.

Bu nedenle, mahkemece davacının haftada 6 gün 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek, fazla mesai ücreti alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer taraftan fazla mesai ücreti alacağının hesabı, hak edildiği dönemdeki ücret üzerinden, bu ücret belli değilse bilinen son ücretin asgari ücretteki artış oranları gözetilerek, belirlenecek dönemsel ücretler esas alınarak yapılmalıdır. Fazla mesai ücretinin tamamının bilinen son ücret üzerinden yapılması hatalıdır. Keza aynı hata hafta tatili ücreti alacağı hesabında da yapılmıştır.