Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24636 K.2018/16949

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmaksızın fesih edildiğini, feshin gerçek nedeninin sendika temsilcisi olması ve bu kapsamda yürüttüğü çalışmalar olduğunu iddia ederek; davanın kabulü ile feshin geçersizliği ve davacının işe iadesine, yargılama süresi boyunca çalıştırılmadığı süre için 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, feshin geçersizliğine karar verildiği takdirde davacının işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken iş güvencesi tazminatının 8 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih tarihi olan 15.12.2014 tarihinde yaklaşık 9.000, 00 TL ücret alan davacının her hangi bir neden olmaksızın istifasının ve davalı ile ikale anlaşması yapması hayatın olağan akışına aykırı olup, kıdem tazminatı ile iki aylık ücretinin ödenmiş olmasında makul yarar bulunmadığı için ikale olarak kabul edilmesi mümkün olmadığı,

davacının iş akdinin işveren tarafından feshedilmek istendiği ancak sendika temsilcisi olması itibariyle haklı neden bulunmaksızın feshedemeyeceğinin farkında olan işverenin davacıya beyanında yer aldığı gibi sonuçta ikale savunmasına dayanak teşkil edecek dilekçe, mutabakat zaptı ve ibraname imzalamasını istediği ve sağladığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine,

işçinin kıdemi ve fesih sebebi nazara alınarak işe başlatmama tazminatı olarak 4 aylık ücret alacağı ile işçinin fesih tarihinde sendika temsilcisi olarak çalıştığı nazara alınarak temsilcilik süresini aşmamak kaydı ile fesih tarihi ile kesinleşme tarihi arasındaki hak kazanılacak ücretin ve diğer hakların davalıdan tahsiline şeklinde karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

Davacı vekili; dava dilekçesindeki açıklamalarında feshin gerçek nedeninin davacının sendika temsilcisi olması ve bu kapsamda yürüttüğü çalışmalar olduğunu belirtmiş, ancak talep sonucunda “davacının işe iadesine, yargılama süresi boyunca çalıştırılmadığı süre için 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

feshin geçersizliğine karar verildiği takdirde davacının işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken iş güvencesi tazminatının 8 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine” şeklinde belirterek sendika temsilciliğine dair 6356 sayılı Kanunun 24. Maddesinde düzenlenen “Sendika temsilciliğinin güvencesi” yasal haklarını talep etmemiş,

mahkemenin 23.06.2015 tarihli 2. Celsede “Davacı vekiline dava dilekçesinde davacının sendika temsilcisi olmasından bahsetmesine rağmen netice-i talep kısmında 4 aylık ücret ve 8 aylık tazminat isteğine ilişkin beyanda bulunmak ve davacının fesih tarihinde sendika temsilcisi olduğuna ilişkin belge sunmak üzere 3 gün süre verilmesine” şeklindeki ara kararı sonrası 24.06.2015 tarihli dilekçesi ile ıslah talebinde bulunarak “ 1 yıllık brüt ücret tutarında sendikal tazminata hükmedilmesini” talep etmiştir.

Her ne kadar mahkemece feshin sendikal nedene dayandığı kabul edilmiş ise de; yapılan incelemede davacı işçinin iş sözleşmesinin sendika temsilcisi sıfatını taşıması nedeniyle gerçekleştirildiğinin ispat edilemediği, buna karşılık davalı bankanın da ikale ile iş sözleşmesinin sona erdirildiği savunması, davacı işçinin ihtirazi kayıt koymak suretiyle ikale şartlarının gerçekleşmediğini ortaya koyduğu, bu suretle davacının iş sözleşmesinin davalı banka tarafından geçerli nedene dayanmadan feshedildiği anlaşıldığından, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.