Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24718 K.2018/21202

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı okul bünyesi idaresinde T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tespit ve kayıtlarından da anlaşılacağı üzere 01/12/2005 tarihinde gece bekçisi olarak çalışmaya başladığını, ücretinin kayıtlarda asgari ücret olarak gösterildiğini, o zaman net 750,00 TL ücret aldığını, davalı kurumun hiçbir haklı sebep göstermeden ve bildirmeden tek taraflı olarak iş akdini 30/06/2011 tarihinde feshettiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığı vekili, davada husumetin yanlış yöneltildiğini, davacının dilekçede belirtilen tarih itibariyle faal olan okul aile birliği tarafından çalıştırılmış olması sebebiyle husumetin bakanlığa yöneltilmeyeceğini, her ne kadar dava dilekçesinde davacının 29/07/2011 tarihine kadar çalıştığından bahsedilmişse de gerçek ve fiili çalışmanın kayıtlarda göründüğü şekilde olduğunu, davacının 29/07/2011 tarihinden önce işten ayrıldığı ve yine anılan tarihten önce Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne şikayette bulunduğunun anlaşılmış olduğunu ve 30/06/2011 tarihinden sonra fiilen çalıştırıldığı ve ücretinin ödenmediği iddiasının gerçek dışı ve haksız çıkar sağlamaya yönelik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ispat yükü üzerinde bulunan davalının davacının iş aktini haklı nedenle feshettiğini somut delillerle ispat edemediğinden davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı hakkı doğduğu, ispat yükü üzerinde bulunan davalının davacının yıllık izin ücreti alacağını ve ücret alacağını ödediğini somut delillerle ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının davacı tarafın sarf ettiği harç ve yargılama giderlerine ilişkin 14, 15 ve 16. paragrafların tamamen çıkartılarak, sırasıyla yerlerine;

“- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,