Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25050 K.2018/21486

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ile dahili davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait otopark işletmesinde otopark bekçisi olarak Eylül/2007’den itibaren 16.11.2012 tarihine kadar çalıştığını, davalının sigorta girişini 6 ay gecikmeli olarak Mart/2008'den itibaren yaptığını, davacının 2008 yılından itibaren aylık net 800,00 TL maaş ve 100,00 TL çocuk parası aldığını, iş sözleşmesinin davacının fazla mesai ve yıllık izin alacağını ihtarname ile talep etmesinin ardından davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, davacının son üç yıla ait yıllık izinlerini kullanamadığını, başka çalışan olmadığından haftanın 7 gününde 19.00-08.00 saatleri arasında sürekli gece çalıştığını iddia ederek,

kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi ve zam farkı alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının 13.02.2009 tarihinden itibaren asgari ücret ile davalı yanında çalıştığını, davacının 12.11.2012 tarihinde ihtarname keşide ederek iş sözleşmesini fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle feshettiğini bildirdiğini, davacının fazla mesaisinin olmaması ve tüm ücretlerinin ödenmiş olması nedeniyle mezkûr feshin haklı nedene dayanmadığını,

davacının yeniden çalışma başvurusu nedeniyle 14.12.2012 tarihinde tekrar işe alındığını ancak bu kez de 02.01.2013 tarihinden itibaren herhangi bir mazeret bildirmeden işe gelmemesi nedeniyle ikinci dönem çalışmasında da iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, belirtilen bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, asgari ücretle çalıştığını ve zam farkı alacağının yasal dayanağının bulunmadığını, davalı işyerinde 20.00-08.00 saatleri arasında 12/36 sistemi ile çalışıldığını, bir gece çalışan davacının bir sonraki gece çalışmadığını,

davacının günlük gece çalışması 12 saat olup 8 saati aşsa da denkleştirme esası ile aylık çalışmasının 180 saati aşmadığı için fazla mesaisinin bulunmadığını, ayrıca zaten alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalı ...

AŞ vekili, müvekkili şirketin davaya dahil edilerek hizmet sürelerinin birleştirilmesi gibi bir durumun kabul edilemeyeceğini, davacının müvekkili şirketten istifa ederek ayrıldığını ve sonrasında ise ...'un otoparkında gece bekçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, müvekkili şirket ile diğer davalı ...'a ait işletme arasında hiç bir organik bağ bulunmadığını, sırf işyeri sahiplerinin aynı olması nedeni ile hizmet sürelerinin birleştirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili şirketin sorumlu olduğu kanaatine varılması halinde sadece davacının davalı şirkette çalıştığı 11 aylık çalışma periyodu için değerlendirme yapılması gerektiğini,

davanın açıldığı tarih itibariyle beş yıllık süre geçen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dahili davalı şirket temyizi açısından;

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı olarak ...'u gösterip alacak talebinde bulunmuş, yapılan yargılama sırasında 05.06.2014 tarihli oturumda davacı vekili rapordaki tespitler doğrultusunda ... Mermer AŞ firmasını davaya dahil etmeye yönelik talepleri bulunduğunu belirtmiş, mahkemece usulüne aykırı şekilde davacı vekiline şirketi davaya dahil etmesi için iki haftalık süre verilmiştir.

Davacı vekili dahili dava dilekçesi düzenleyerek ... Mermer AŞ'yi davaya dahil etmiş, mahkemece her iki davalı hakkında müştereken ve müteselsilen sorumluluğa dayanarak karar verilmiştir.

Öncelikle alacak davalarında zorunlu dava arkadaşlığı dışında dahili dava yoluyla davalı ithali mümkün değildir. Dahili davalı hakkındaki dava usulden reddedilmelidir.

Bilirkişi raporu incelendiğinde davacının ilk dönem çalıştığı işyeri ... Mermer AŞ ise de sonraki iki dönem çalışması gösterilen 1119522 SGK sicil numaralı işyerinin davalı ...'a ait olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarı da belirtildiği üzere dahili dava yoluyla davalı ithali mümkün olmadığı gibi HMK 124. maddesinin uygulama yeri de yoktur.

Bu nedenle aleyhine usulüne uygun dava açılmayan şirketin borçlardan sorumlu tutulması mümkün değildir. Dahili davalı hakkındaki dava usulden reddedilmelidir.

2-Davalı ...'un temyizine gelince;

a)Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davacının 13.02.2009 tarihinde şirket işyerinden çıkışı yapılıp aynı gün davalı ...'un şahsi işyerinde çalışmaya devam ettiğinin ve bu halin iş akdinin devri olduğunun anlaşılmasına göre davalı ...'un aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b)Mahkemece davada birden fazla davalı olduğu kabul edildiği halde, karar harcı, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan “davalıdan” denilerek hüküm kurulması HMK 297/2. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: