Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25170 K.2016/2645

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; taraflar arasında akdedilmiş iş sözleşmesinin incelenmesinden Yerel Mahkemece feshin haklı olduğuna gerekçe kılınmış şekilde hizmet akdinde bir zam şartı bulunmadığı, ücrette ne şekilde artış yapılacağı, görev teklifinde yer alan “ücret sistemi” başlığı ile düzenlendiği, belgede işverenin mutlaka zam yapacağı gibi bir düzenlemeye gidilmiş olmadığı, dosyaya sunulu ücret bordrolarında da bilirkişi raporunda yer aldığı üzere her yıl aynı nispette ve zamanda olmasa da ücret zamlarının yapıldığının görüldüğü,

Yerel Mahkeme’nin gerekçesinde belirttiği gibi hizmet akdinde her sene Ocak ayında enflasyon ve devalüasyon farkını ortadan kaldırmak için ücretin yönetim kurulu kararı ile arttırılacağına dair bir şart bulunmadığı davalı tarafın da davacının ücretine sürekli ve aynı oranda olmasa da her yıl zam yapıldığını savunduğu anlaşılmıştır. İş akdinde ve yukarıda yazılı belgede her yıl işçinin ücretine işverenin mutlaka zam yapacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır.

Davalı tarafça davacı işçiye... Üniversitesi Hastanesi işyerinde çalışma şartlarında hiçbir değişiklik olmadan yine aynı görev tanımı ile çalışmasına devam edebileceği bildirilmiştir. Davacının... Üniversitesi’ne yaptığı başvuruda davalı şirket ile aralarında bir sözleşme olmadığına dair bilgi edinme cevabı verilmiştir.

Davalı taraf aynı gün temyiz incelemiş yapılan dosyalarda; ne... Üniversitesi ile ne de diğer bildirdiği işyerleri ile anlaşması bulunduğuna dair dosyaya yeterli kanıtlar sunamamıştır. Davalı tanığı Serkan, o tarihlerde işyerinde 50 kadar boş pozisyonun olduğunu beyan etmiştir. Yine davalı tarafça dosyaya sunulan bir kısım e-posta yazışmalarından davalının 50 civarında boş pozisyonu bulunduğu belirtilmiştir.

Buna rağmen işçilerin farklı işyerlerinde görevlendirmeleri, bu görevlendirmelerin gerçek olmadığı sonucunu doğurmaktadır.