Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25253 K.2018/21375

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 01/03/2007 tarihide güvenlik görevlisi ve idari hizmetli olarak işe başladığını, 10/08/2009 ile 01/01/2011 tarihleri arası askerlik hizmeti yaptığını, asker sonrası aynı işe tekrar alındığını, davalının yeniden yapılanma, istihdam fazlalığı ve işyerinin küçülmesi nedeniyle 26/09/2012 tarihinde müvekkilini işten çıkardığını, müvekkiline kıdem ve ihbarının sonra ödeneceği söylenerek bir takım belgeler imzalatıldığını, işyerinde hafta içi 3 gün 07.30-18.30 arası, diğer 2 gün ise mesailerin uzaması nedeniyle 07.30-20.30 saatleri arası çalıştığını, Cumartesi günü ise 07.30-18.00 arası çalıştığını,

normalde Pazar günleri tatil olmasına rağmen ayda iki Pazar günleri 07.30-18.00 saatleri arası çalıştığını, ayrıca idari hizmetli olması nedeniyle konferans, etkinlik, resmi sergileri, mezuniyet geceleri olması durumunda ayda 4 defa mesaiden sonra akşam 18.30 sabah 05.00 arası çalıştığını, müvekkilinin davalı işyerinde tüm milli dini bayramlar ile genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin akademik takvime tabi çalışma gün ve saatleri belirli YÖK'e bağlı kamu kuruluş niteliğinde vakıf üniversitesi olduğunu, davacının iddialarının afaki olduğunu, işin niteliği gereği fazla çalışmayı gerektiren bir durum olmadığını, genel tatil günlerinde çalışmadığını, hafa içi izinlerini düzenli olarak kullandığını, davada zamanaşımı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı tanığı... ile davalı tanığı ...'nin ortak beyanlarına rağmen 01.01.2011-01.01.2012 arası haftalık 15 saat ve 01.01.2012-26.09.2012 arası 24 saat fazla mesai hesabı yapılması hatalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının tüm hizmet süresi için haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı ispatlanmış olup, bu kabul aynı işyerinde aynı görevle çalışan işçiye ait ve aynı anda Dairemiz incelemesinden geçen ... ... 11. İş Mahkemesinin 2013/730 E. sayılı dosyası ile de uyumludur.

Mahkemece hatalı bilirkişi raporunun karara esas alınması isabetsizdir

3-Davalı Üniversitenin 2547 Sayılı Yasa’ nın 56/b ve “ Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56 ncı maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler” şeklindeki Ek Madde 7 delaleti ile Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: