Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25523 K.2018/21393

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01/03/2012 tarihinde şoför olarak işe başladığını, haftanın hemen her günü şirketin ...'da ilaç deposundan arabası ile ...'daki depoya ilaç getirdiğini, hatta ... civarındaki diğer yerleşim yerlerine de ilaç götürdüğünü, son yıl aylık brüt ücretinin 1.450,00 TL. olup işyerinde yemek ve servis yardımı yapıldığını, 23/09/2013 günü şirket arabası ile İstanbuldan ...'a ilaç götürürken, aracın Kınalı Mevkiinde kaza yaptığını, devirden düştüğünü, davacının aracı ağır ağır yakında bulunan ...

İlaç fabrikasına götürdüğünü, araç içindeki ilaçların başka araba ile ...'a getirildiğini, arıza yapan aracın davalı tarafından İstanbulda tamir ettirildiğini, söz konusu arıza sebebi ile davalı şirketin ... 3. Noterliğinin 29/11/2013 tarihli 45133 Yevmiye numaralı ihtarnamesi ile meydana gelen hasar bedeli olan 7.000,00 TL. ile ilgili olarak davacıdan savunma istediğini, davacının da savunmasını verdiğini, davalı şirketin ...

3. Noterliğinin 16/12/2013 tarih ve 47847 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davacının iş akdini feshettiğini 13/12/2013 tarihinde feshettiğini bildirdiğini, fesih tarihinin 23/12/2013 tarihi olduğunu, feshin yasal 6 iş günü içinde yapılmadığını, meydana gelen zararda davacının kusuru olmadğını, iş akdinin feshinin haksız olduğundan bahisle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izi ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; ;davacının davalı işyerinde 02/03/2012 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladğını, davacının iş akdinini İş Kanunu 17. Maddesi gereğince 13/12/2013 tarihi itibari ile feshedildiğini, davacının 23/09/2013 tarihinde davalı şirkete ait 34 Jb 8186 plakalı araçla su kaybu nedeni ile hararet yapan aracı kullanmaya devam ettiğini, bu nedenle kullanıcı hatası sebebi ile aracın motorunun zarar görmesine sebep olduğunu, aracın onarım bedelinin 7.000,00 TL. olduğunu, davacının iş akdinin ...

36. Noterliği'nin 16/12/2013 tarihli ve 47857 yevmiye numaralı fesih bildirimi ile feshedildiğini, davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, ücrer bordrolarında belirtilenden daha çok fazla mesai yapıldığının yazılı belge ile isapatlanmasının gerektiğini, savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar veirlmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının zimmetindeki aracın su kaybı nedeni ile hararet yapmasına rağmen bekleyip, yardım çağırmak yerine yolda kalmamak için aracın fabrikaya kadar götürülmesi şeklindeki kusurlu eylemi sonucunda oluşan zarar 1 aylık ücretinin çok üzerinde olup, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yarine kabulü hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K)

Somut uyuşmazlıkda, davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan fazla mesai alacağından hastalık, mazeret, izin, hafta tatili gibi nedenlerle zaman zaman çalışma yapamaması olasılığı karşısında takdiri indirim yapılmadan karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece hakkın özünü etkilemeyecek oranda makul bir indirime gidilmelidir.

F) Sonuç: