Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2577 K.2015/5503

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin, hafta tatili, asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın husumetten reddine karar verilmiştir. Davacının temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.12.2012 tarihli E:2012/29933, K: 2012/42232 karar sayılı ilamı ile karar, " "...

Dosyaya sunulan belgelerden davalı şirket ile dava dışı şirketlerin aynı tarihlerde aynı adreste faaliyet gösterdikleri şirketler arasında organik bağ, birlikte istihdam veya işyeri devri bulunması halinde davalı şirkete de hizmet verdiğinden davacının dava dışı şirket üzerinden sigortalı gösterilmesi davalı şirket ile arasındaki irtibatın kaldırıcı nitelikte olmayacağı, davacının işe giriş bildirgeleri, ... işyeri sigorta sicil kayıtları fotokopi olan belge asılları dosyaya getirilerek taraflar arasındaki ilişkinin organik bağ birlikte istihdam, veya işyeri devri niteliğinden olup olmadığının tespit edilmesi” gerekçesi ile bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi'nce bozma ilamına uyulmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacı işçinin fazla çalışma ücreti %50 taktiri indirim yapılarak kabul edilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Taktiri indirim oranı hakkın özünü etkilememelidir.

Somut olayda, yerel mahkemece davacının fazla çalışma ücretine hükmedilirken yapılan %50 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek şekilde fazladır.

3- Davacı dava dilekçesinde hafta tatili ile resmi tatil ücretini birlikte talep etmiştir. Bu talepler bilirkişi raporunda işaret edildiği halde ayrıştırılmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 1.754,84TL olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki açıklama ve davacının talepleri dikkate alınmadan resmi tatil ücretinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

4- Davacının asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini iddia etmiş, davalı alacağın ödendiğini savunmuştur. Asgari geçim indirimi alacağının ödendiğinin ispat yükü işverende olup bu talebin bu ispat külfetine göre değerlendirilmesi gerekirken, bilirkişinin hiçbir hukuki dayanağı olmayan kanaatine itibar edilerek asgari geçim indirimi alacağı talebinin reddi hatalıdır.

5- Hükmedilen tazminat ve ücretlerin net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: