Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25941 K.2015/28569

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından kötüniyetli olarak feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, talep edilen alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında özetle;

"1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işyerinde çalışma sezonunun hangi tarihe kadar devam ettiği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı yapılan işin niteliği gereği Mayıs ayının başından Ekim ayının sonuna kadar çalıştığını ileri sürmüştür. Yargılama sırasında dinlenen tanıklar da davacının iddiasını doğrulamışlardır. Ayrıca aynı mahkeme tarafından aynı taleplerle açılan 2010/309 E ve 2012/43K sayılı dosyada çalışma döneminin 15 Mayıs - 15 Ekim tarihleri arası olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş, Dairemizin 15.05.2014 tarih ve 2012/10363E, 2014/15918K sayılı ilamı ile başka nedenle bozulmuştur. Dolayısıyla davacının 15 Ekim tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti açısından hatalı tespit ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması isabetsizdir." denmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık, ek dava açısından davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, ana (asıl) davanın yargılaması sırasında mahkemece bilirkişi raporu aldırılmasından sonra, davacı tarafından rapor doğrultusunda davalı aleyhine ek dava açılmıştır. Mahkemece, ek davanın tensiple asıl (ana) dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Ek dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmemiştir. Asıl (ana) davanın duruşmaları sırasında, ek davanın ana dava ile birleştirildiği yönünde mahkemece hiçbir tespit yapılmamıştır. Dolayısıyla davalı kendi aleyhine ek dava açıldığından haberdar edilmemiştir. Bu durum, davalının ek davaya karşı savunma yapmasına engel olmuştur. Davalının savunma hakkı ihlal edilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken, ek dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilmesi, davalının ek davaya karşı savunma yapmasının sağlanmasıdır. Davalının savunma hakkının ihlal edilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık hafta tatili ücreti alacağında fazlaya hükmedilip hükmedilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı asıl (ana) davada 735 TL hafta tatili ücreti talep etmiş, rapor doğrultusunda talebini ıslah ederek talep ettiği alacak miktarını 1.690,04 TL'na yükseltmiş, ek dava ile de 1.731,78 TL daha hafta tatili ücreti talep etmiştir. Davacının talep ettiği toplam hafta tatili ücreti miktarı 3.421,82 TL'dir. Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda bu miktar (3.421,82 TL) hafta tatili ücreti hüküm altına alınmışsa da bozmadan sonra aldırılan ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ücreti 3.340,82 TL olarak hesaplanmış olmakla mahkemece fazla hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

4- Yukarıda da belirtildiği üzere davacı davalıya karşı biri asıl (ana) dava ve biri de ek dava olmak üzere iki ayrı dava açmıştır. Mahkemece davacı yararına tek vekalet ücretine hükmedilmiştir. Ek dava ana davadan ayrı ve bağımsız bir dava olup davacı yararına vekalet ücretinin her bir dava için ayrı ayrı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekmektedir. Bu nedenle, davacı yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

5- Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesi kararın infazında tereddüde yol açacağından hatalıdır.

6- Karar başlığında hatalı olarak asıl (ana) dava tarihi 04/09/2014 olarak yazılmıştır. Asıl (ana) dava 06/05/2010 tarihinde açılmıştır. Ayrıca karar başlığında ek davanın açıldığı tarih yazılmamıştır. Ek dava 10/12/2014 tarihinde açılmıştır.

Kararın hüküm fıkrasında hüküm altına alınan genel tatil ücretine dava tarihinden itibaren faiz yürütüleceği belirtilmişse de bu davanın ek dava mı, ana (asıl) dava mı olduğu belirtilmemiştir. Bu durum infazda tereddütlere yol açabilecektir.

Ayrıca, hüküm altına alınan alacaklarla ilgili olarak, asıl (ana) davadaki dava dilekçesi ile talep olunan miktarlara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de dava tarihi (asıl dava tarihi) hüküm fıkrasında yazılmamıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere, karar başlığında asıl (ana) dava tarihi hatalı olarak 04/09/2014 yazılmıştır. Bu durum da, kararın infazında tereddütlere yol açacağından hatalıdır.

F) Sonuç: