Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/26170 K.2016/1547

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı işveren aleyhine açmış olduğu alacak davası sonrasıda müvekkilinin işi bırakması yönünde baskıya maruz kaldığını ve son olarak 19.12.2014 tarihinde haklı veya geçerli bir neden olmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, açmış olduğu alacak davasının işten çıkarılması ile ilgisinin bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. (Dairemizin 01.12.2008 gün ve 2008/6294 Esas, 2008/32601 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre; davacının, ...İş Mahkemesi'nde 17.05.2011 tarihinde dava dışı asıl işveren .........AŞ aleyhine alacak davası açtığı, eldeki dosyanın davalısı .........nin de söz konusu davada ihbar olunan olarak yer aldığı ve 18.11.2014 tarihinde davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Yine davacı işçi tarafından davalı Şirket ile dava dışı İstanbul......aleyhine ........İş Mahkemesinde 30.10.2014 tarihinde fazla çalışma ücreti talepli alacak davası açılmış olup, söz konusu dava halen derdesttir. ........ Mahkemesi'nde açılan davanın karara çıktığı gün davacı hakkında diğer çalışanlar tarafından işverene şikayet dilekçeleri verildiği ve yine aynı gün davacının savunması alınmaksızın disiplin cezası (ihtar) uygulandığı tespit edilmiştir.

Çalışanlar şikayet dilekçelerinde özetle, davacının bütün yükü kendi üzerilerine yıktığını ve gayri ahlaki kelimeler söylediğini iddia etmişlerdir.

İhtar cezası sonrasında gönderilen 26.11.2014 tarihli noter ihtarnamesinde, davacının davranışlarının tekrarlanması halinde iş sözleşmesinin feshedileceği belirtilmiş ve söz konusu ihtarnameden 3 gün sonra ... isimli çalışan tarafından verilen şikayet dilekçesi sonrasında davacının iş sözleşmesi feshedilmiştir. ... isimli çalışan davalı tanığı olarak dinlenmiş olup beyanında; davacının şoför olarak kendisinin ise muavin olarak çalıştığını, davacının muavinlere yardımcı olmadığını bu nedenle kimsenin kendisi ile çalışmak istemediğini ayrıca davacının uygunsuz davranışlarda bulunduğunu bildirmiştir.

Davacı işçi, ekmek dağıtımı işinde şoför olarak görev yapmış olup; ekmek dağıtımı sırasında ekmek kasalarının indirilmesi veya boş kasaların toplanması gibi hususlarda muavinlere yardım etmesi gerektiğine dair yazılı bir görev talimatı bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının görevini gereği gibi yapmadığı veya görevini yapmamakta ısrar ettiğinden söz edilemez. Ayrıca bir başka fesih sebebi olarak davacının diğer çalışanlara sataşması gösterilmiş ise de, bu hususta davalı işverence ispatlanamamıştır.

Davacı işçinin 2 yıldan fazla bir süreyle davalıya ait işyerinde çalıştığı, daha önce hakkında herhangi bir şikayet veya disiplin cezası bulunmazken,....... İş Mahkemesinde açtığı davanın karara çıktığı gün diğer çalışanlar tarafından işverene hakkında şikayette bulunulduğu dikkate alındığında feshin geçerli nedene dayanmadığı ortadadır. Nitekim yasakoyucu, İş Kanun'un 18/1-c maddesinde işçinin mevzuattan veya sözleşmeden doğan haklarını takip için işveren aleyhine adli makamlara başvurmasının özellikle fesih için geçerli sebep teşkil etmediğini belirtilmiştir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında davanın kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.