Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/26375 K.2019/19348

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalılar yanında 01/10/2000 - 10/08/20011 tarihleri arasında yurt içi kamyon/tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin davalılarca hiçbir gerekçe gösterilmeksizin haksız olarak fesih edildiğini, yasal işçilik haklarının ödenmediğini , işyerinde yasal çalışma saatlerinin üzerinde çalıştırıldığını, genel tatil ve hafta tatili günlerinde de çalıştırıldıklarını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili özetle; davacının müvekkilleri yanında iddia edilen tarihlerde sigortalı olarak şoförlük görevi yaptığını iş akdinin davacı tarafından kendi rızası ile feshedildiğini davacıya tüm hakedişlerinin ödendiğini, iddiaların asılsız olduğunu savunarak, haksız davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava ve ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı olarak 18.576,56 TL talep ettiği halde HMK ‘nun 26. maddesine aykırı şekilde talep aşılarak 18.970,53 TL kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

3-İş akdinin feshinden bir gün sonra düzenlenen, davacı işçinin imzasını taşıyan 11/08/2011 tarihli “Sulh ve İbraname” başlıklı belge 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde düzenlenmiş olup, bu belgeye göre, fesihle birlikte davacıya 877,26 TL yıllık izin ücreti ödemesi yapıldığı anlaşılmakla bu miktarın hüküm altına alınan yıllık izin ücretinden mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.

4-Ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları bakımından, çalışılmadan ödenmesi gereken ücret, maktu ücret içinde ödendiğinden, çalışılan her bir gün için 4857 sayılı İş Kanunu’nun 47. maddesine göre, ilave 1 yevmiye hesaplanması gerekirken, bilirkişinin çalışılan her bir ulusal bayram ve genel tatil günü için 2 yevmiye hesaplayan raporuna itibarla hüküm kurulması ve davacının 818 sayılı BK döneminde imzaladığı yukarıda zikredilen ibranamede ... Dağıtım Nakliyat Tic. Ltd. Şti. dönemi olan 16/04/2011-10/08/2011 tarihleri arasındaki genel tatil ücretlerini aldığını kabul ettiğinden, savunma ile de çelişmeyen ibranameye değer verilerek ulusal bayram genel tatil alacağı hesabının 16/04/2011 tarihine kadar yapılması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

5-Davacı yukarıda değinilen ibranamede 16/04/2011-10/08/2011 tarihleri arasında fazla mesai ücretlerinide aldığını kabul ettiğinden, savunma ile çelişmeyen ibranameye değer verilerek fazla mesai alacağı hesabının 16/04/2011 tarihine kadar yapılması gerektiğinin düşünülmemesi de ayrıca hatalıdır.

F)Sonuç: