Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27337 K.2015/27360

Yerel mahkemece, mahkemece görevsizlik kararı verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilinin mahkememize verdiği dava dilekçesinde özetle; davacının 01/10/1994 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, 06/06/2012 tarihinde haklı bir neden olmaksızın iş akdinin fesih edildiğini, davacının işçilik haklarının ödenmediğini iddia ederek işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının diğer şoförler ile birlikte dönüşümlü olarak günde 4 saat çalıştığını, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2014/15698 esas 2014/18319 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak; “Somut olayda davalının esnaf statüsünde bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmamıştır. Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda gerek 507 gerek 5362 Sayılı Kanun yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak ve davalının bizzat minibüste şöför olarak çalışıp çalışmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra esnaflık statüsünün değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesinin isabetsiz olduğu” gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, davalının esnaf statüsünde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarından, davalının işin yürütümünde bedeni gücünü ortaya koymadığı, bizzat minibüste çalışmadığı, bu nedenle esnaf statüsünde olmadığı anlaşıldığından, mahkemenin görevsizlik kararı vermesi hatalıdır. Davanın esası hakkında karar verilmelidir.

F) Sonuç: