Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2749 K.2016/12552

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1 yıllık sözleşme yapılarak yurt dışına gönderildiğini, davalı firmada aylık 1.550 USD net ücret ile çalıştığını, haftanın 7 günü 06:00-20:00 arasında çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, ileri sürerek, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve bakiye süre ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini kendisinin feshettiğini ve davanın yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirketlerde belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı, her iki şirketin sahiplerinin aynı kişiler olduğu, bundan dolayı davacının çalışmasından her iki şirketin müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, daha sonra sözleşmesinin sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemenin gerekçeli karar başlığında davalı olarak “...” yerine “...” yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ve ulusal bayram-genel tatil ücretlerinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme dayanak bilirkişi raporunda fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin, yemek ve barınma ücreti dahil edilerek bulunan giydirilmiş ücret üzerinden hesaplandığı anlaşılmıştır.

Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesaplanırken çıplak ücret üzerinden hesaplama yapılması ve çıplak ücret hesabında yemek ve barınma ücretlerinin dahil edilmemesi gerekir. Mahkemece, giydirilmiş ücretin esas alındığı hesap raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

4-Davacı, bir yıllık sözleşme yapılarak yurt dışına gönderildiğini ve sözleşme süresi dolmadan sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek bakiye süre ücreti talebinde bulunmuştur. Yargılama safhasında alınan hükme esas bilirkişi raporunda, taraflar arasındaki sözleşmenin 08.05.2009-07.05.2010 tarihlerini kapsayan belirli süreli iş sözleşmesi olduğu tespitinde bulunularak bakiye süre ücreti hesaplanmıştır. Mahkemece gerekçeli kararda davacının belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı açıklanmış, ancak bilirkişi raporuna itibarla bakiye süre ücretine hükmedilmiştir. Bu durum hüküm ve gerekçe arasında çelişki oluşturmuştur. Gerekçe/hüküm çelişkisi HMK'nın 298/2. maddesine aykırıdır.

5-Davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine takdiri indirim dışında reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç: