Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27512 K.2018/23325

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 02.03.2010-10.12.2013 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedildiğini, işyerinde haftanın 6 günü 08.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını, 2 ayda bir Pazar günleri nöbet tuttuğunu, fazla mesai ve hafta tatili mesai ücreti ödenmediğini, arife günleri hariç dini bayram tatillerinde çalışmadığını, nöbete kalınan dini bayram tatilleri için ücret ödenmediğini, prim olarak ödenen tutarların fazla mesai, hafta tatili ücreti olarak gösterildiğini, işlerin az olduğu Ekim,

Kasım ve Aralık aylarında zorla ücretsiz izin kullandırıldığını, 2012 yılı ücretli izninden 8 günlük kısmının kullandırılmadığını iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 02.03.2010-10.12.2013 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalıştığını, performansına bağlı olarak prim ödendiğini, fazla çalışma yapması halinde karşılığının bordro ile ödendiğini, bordroların imzalı olduğunu, performans düşüklüğü nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, ihbar süresinin kullandırıldığını, 07.02.2014 tarihinde kıdem tazminatı olarak 5.506,64 TL ödendiğini, davacıya araç teslim edildiğini ve eve gidiş gelişlerinin bu araç ile sağlandığını, toplu servis uygulaması olmadığını ve servis beklemediğini, ücretsiz iznin karşılıklı mutabakat ile gerçekleştirildiğini,

hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılması halinde ücretinin ödendiğini, davacının hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili, işyerinde haftanın 6 günü çalıştığını ancak 2 ayda bir Pazar günleri nöbet tuttuğunu, sabah saat 08.30'da mesaiye başladığını, mesai bitim saatinin iş yoğunluğuna göre değişmekle birlikte saat 20.00'den önce işten ayrılamadığını, milli bayramlar da çalıştığını, arife günleri hariç dini bayram tatillerinde ise sadece nöbet denk geldiğinde çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı vekili ise fazla mesai yapılması ya da hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılması halinde ücretlerinin ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece, imzalı ücret bordrolarında bazı aylarda tahakkukların olması ve bu aylar dışında fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıldığının ispatlanamaması gerekçesiyle talepler reddedilmiştir.

Yargılama sırasında davacı vekili ücret bordroları ve aylık hesap pusulalarındaki bir kısım imzaların davacıya ait olmadığını iddia etmiştir. Bu durumda bordrolardaki imzaların davacıya ait olup olmadığına dair imza incelemesi yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, hükme dayanak yapılan bordrolarda usulüne uygun şekilde imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre, imzalar davacının eli ürünü ise şimdiki gibi, değilse bordrolarda tahakkuk olan aylar için hesaplama yaparak bir karar vermektir.

Ayrıca bordrolardaki fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil hesaplamalarının doğru olup olmadığı da kontrol edilerek yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıdaki eksiklikler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: