Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27709 K.2016/7002

Davacı vekili, davacının 05/07/2010 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığını, iş aktinin davalı tarafından 18/11/2014 tarihinde sonlandırıldığını, feshin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, savunma için makul süre tanınmadığını, işçinin savunmasının göstermelik olarak alındığını iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 05/07/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, talimatlara uymaması, kendinden beklenen iş etiği ve nezaket kurallarına dikkat etmemesi sebebiyle 18/11/2014 tarihinde feshedildiğini, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. Maddesindeki usul ile koşullara uygun olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı şirket yetkileri tarafından alınan kararlar doğrultusunda hedef ve aktiviteler için ihracat bölümü çalışanlarının toplantı ve sunum yapmalarının belirlendiği, davacının gerekli alt yapının bulunmadığı görüşü ile görevlendirme için hazırlık yapmadığı ve rapor sunmadığı, bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiri­minin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacının davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacının görev tanımında sunum yapacağına ilişkin bir tanıma rastlanmadığı gibi doğrudan toplantı tarihinde sunum yapacağı, toplantıda hazır olması gerektiğine dair bir tebligat da yapılmadığı, davacının toplantıya katılmamasının veya sunumu geç hazırlamasının işyerinde ne tür olumsuzluklara yol açtığının işverence kanıtlanamadığı, feshin bu nedenle geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmakla davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.