Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27721 K.2018/10298

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26/05/2010 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 20/09/2013 tarihine kadar davalının yanında Lnter Price Acaunt Manager unvanı ile Kurumsal Satış Yöneticisi olarak çalıştığını, en son aylık net 2.500,00 TL ücret aldığını, bu ücretin bir kısmının elden ödendiğini, aylık 200,00 TL tutarında yemek kartı verildiğini, her ay müvekkilinin yaptığı satış toplamının %3'ü oranında prim verildiğini, satışları Euro üzerinden yapıldığından primin de Euro üzerinden verildiğini, son olarak iş yerinde 68.900 Euroluk satış yaptığını, ancak prim alacağını almadığını, asgari geçim indiriminin ödenmediğini,

fazla çalışma yaptığını, ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, her ay birkaç kez şehir dışına gittiği halde bunların mesai ücretlerinin ödenmediğini, resmi tatillerde çalıştığını ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin ücreti alacağının da bulunduğunu, davalı tarafından gereksiz kötü muamelelere hakaret ve aşağılamalara maruz kaldığını, işçilik haklarını istediğinde küfür edilerek kovulduğunu, bu olay sebebiyle işveren hakkında emniyete şikayetle bulunduğunu, haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi,

yıllık ücretli izin ve prim alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 26/05/2010 tarihinde işe başladığını, 20/09/2013 tarihinde istifa ettiğini, satış bölümünde eleman olarak görev yaptığını, işten ayrılıyorum şeklinde beyanda bulunarak işyerini terk ettiğini, hakaret ve küfürle işten kovulduğuna dair iddiaların uydurma ve iftira olduğunu, asılsız ve uydurma iddiaları hakkında ... ... C.

Başsavcılığı tarafından 03/10/2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, davacının kendisini maddi manevi açıdan mağdur göstermeye çalışarak ihbar tazminatı ödememek ve hak etmediği kıdem ihbar tazminatı ve işçilik alacağı altında taleplerde bulunarak haksız menfaat elde etmek amacı içinde olduğunu, son aylık ücretinin brüt 1.500 TL olduğunu, asgari geçim indiriminin ödendiğini, yemek çeki verildiğini, başkaca hiç bir özlük hakkı olmadığını, prim verilmediğini, fazla çalışmasının olmadığını, genel tatil bayram adı altında hiçbir hak ve alacağı olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını,

tüm taleplerinin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak iş akdinin tazminat ödenmeyecek şekilde feshedildiği hususunda ispat yükü kendisinde olan davalı işverenlik tarafından feshin haklı nedenle yapıldığı hususu ispatlanamadığından feshin haksız olduğu bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin iş akdinin nasıl sonlandığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile bilhassa ceza soruşturması esnasında davacının ve diğer işyeri çalışanlarının ifadelerinden davacının işyerinde yaşadığı tartışma sonucu işi kendisinin terk ettiği anlaşılmıştır. Davacının işçilik alacakları da mevcut olup, bu nedenle feshi haklı nedene dayandığından kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir.

Ancak ihbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Açıklanan nedenlerle iş akdini haklı nedenle fesheden davacının ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma ücret hesabının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Davacı fazla çalışma iddiasını tanık deliline dayanarak ispatlamıştır. Tanıkların işyeri çalışma düzenini kendi çalışma süreleri ile sınırlı olarak bilebilecekleri, bu durumda davacının fazla çalışması olduğunu sadece bu tanıkların çalışma süresi kadar ispatlayabildiğinin kabulü gerekir.

Bu durumda Mahkemece davacının fazla çalışma süresinin ek raporun 1. seçeneğindeki hesaplamaya göre hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

4-Davacı işçinin iznini kullanıp kullanmadığı hususu ihtilaflıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren davacının iznini kullandığını bu konudaki mail yazışmaları ile ispatlamaya çalışmıştır. Davacı mail yazışmalarının sahteliğini ileri sürmemiştir.

Mahkemece bu yazılı delile itibar edilmemiştir. Mail içeriklerine göre ispat şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin her biri açısından ayrı ayrı irdelenmesi gereklidir. Buna göre yapılan incelemede dosya içeriğinde altı çizilen ve işaretlenen 03.05.2012, 25.08.2012 ve 20.08.2013 tarihli maillerin davacının izinlerini kullandığını ispata yeterli olduğu görülmüştür. Yanılgılı değerlendirmeyle sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: