Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27800 K.2018/23471

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette dava dilekçesinde belirttiği 02/07/2008-27/09/2012 tarihleri arasında çalıştığını, ancak fazla mesai ücretlerini istemesi üzerine haksız yere işçilik alacakları ve hakları ödenmeden davacının işten çıkartıldığını, bu nedenle tazminat ve işçilik alacaklarının kendisine ödenmesini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai, yıllık izin, prim alacağı, kötü niyet tazminatı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; haksız ve kötü niyetli davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle.

SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacı ile davalı taraf arasındaki iş sözleşmesinin belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğu, davacının 02/07/2008-27/09/2012 tarihleri arasında 4 yıl, 2 ay, 25 gün hizmet süresi bulunduğu, davacının iş sözleşmesinin tazminat ödemesini gerektirmeyecek şekilde haklı nedenle feshedildiğini ispat davalı işverene ait olup davalı işveren feshi gerekçesini ispat edemediği ayrıca davacının olaya konu 2 gözlük olayının öğrenilmesinden itibaren 6 iş günü süresi geçtikten sonra davacının iş akdi feshedildiğinden, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı;

davacının fazla mesai yaptığını ispat ettiği, davalı tarafın fazla mesai ücretlerinin ödendiğini yazılı belgeler ile ispat edemediği, bu nedenle davacının fazla mesai ücretine hak kazandığı, davacının yıllık izinlerini kullandığı veya karşılığının ücret olarak ödendiğini davalı taraf yazılı belgeler ile ispat edemediği bu nedenle davacının yıllık izin ücretine hak kazandığı, davacının ücret alacağı, hafta tatili alacağı, prim alacağı, resmi ve dini bayram çalışma ücreti alacağı bulunduğunu ispat edemediğinden ve davacının kötü niyet tazminatı alacağını ispat edemediğinden bu alacak taleplerine hak kazanmadığı,

bu nedenle bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai ücretleri miktarları üzerinden davacının çalışmadığı izinli ve raporlu günler için takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının gözlük ticareti yapan davalı iş yerinde satış elemanı olarak çalıştığı, 24.04.2012 tarihinde mağazaya gelen annesinin arkadaşı olduğu için tanıdığı bir müşteriye işverenin bilgisi ve izni olmadan tamamen kendi insiyatifi ile iş yeri kurallarına aykırı olarak fatura kesmeden, satışı resmileştirmeden bedeli sonra ödenmek üzere üç adet gözlük verilmesini sağladığı, bedeli daha sonradan da tahsil edilemeyen gözlüklerin açıklandığı şekilde müşteriye teslim edildiği, bu hususun 24.09.2012 tarihinde ortaya çıktığı, bu durumu öğrenen işvereninin davacı işçinin iş akdini 27.09.2012 tarihinde bu sebeple feshettiği, fesih sonrasında gözlük bedeli için ayrıca icra takibi başlattığı anlaşılmaktadır.

Davacının işverenin bilgisi dışında tamamen kendi insiyatifi ile tanıdığı bir kişiye faturasız ve bedelini almadan bir anlamda kayıt dışı mal satması doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan hal olup, 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e maddesine göre, davalı işverenin feshinin haklı ve süresinde olduğu gözetilerek, davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.