Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27831 K.2018/22160

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 2001-06.01.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak fiilen 07.50-21.00/22.00 saatleri arası çalıştığını 18.30 dan sonraki çalışmalarının ödendiğini,ancak saat 18.30 dan önce yaptığı fazla çalışmaların karşılığı ücretin ödenmediğini, Genel Müdürlükte ise saat 8.00-20.00 veya saat 20.00-8.00 saatleri arasında 12 saat çalışmasının olduğunu, saat 20.00 veya 8.00 geçen fazla çalışmalarının ödenmediğini ayrıca davalı işyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğunu ,

iş yerinde tek güvenlik görevlisi olduğundan ara dinlenmelerin kanunun öngördüğü şekilde kullanamadığını bu nedenle günlük 15 dakika dışında dışlama yapılmadan fazla mesai ücreti ile 2010 yılında hak ettiği ve 2011 yılında ödenmesi gereken Jestiyon alacağının da ödenmediğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı defiinde bulunarak,davacının 07.11.2005-14.02.2011 tarihleri arasında uhdelerinde çalıştığını , fazla çalışma formları ve maaş bordrolarında sabit olduğu üzere davacının fazla çalışmalara ilişkin alacaklarını aldığını, işyerinde mesainin saat 07.50 de değil 09.00 da başladığını, ara dinlenmelere ilişkin beyanların gerçeği yansıtmadığını,davacının 2010 yılında performansının kötü olmasından dolayı 2011 yılında Jestiyon alacağı hak etmediğini neticede bu alacağın prim mahiyetinde olmadığı, jestiyon alacağı için talep edilen faiz miktarına itiraz ederek belirtilen alacak için temerrüde düşürülmediklerinden faiz başlangıcının da dava tarihi olması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İşyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğu ileri sürülmüş ve bu yönde alınan hesap raporu doğrultusunda fazla sürelerle çalışma ile fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmışsa da dosya içinde yer alan İnsan Kaynakları Yönetmeliğinin 5. maddesinde haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğu, ayrıca dosya içinde yer alan iş sözleşmesinde davalı işyerinde haftalık çalışma süresinin yasal çalışma süresi olduğunun düzenlenmesi karşısında fazla sürelerle çalışma ücretinin kabulü hatalıdır.

Öte yandan dosya içindeki delil durumuna göre davalı itirazları doğrultusunda hazırlanan 18.03.2015 tarihli bilirkişi raporunun 2.seçeneğinin dikkate alınarak fazla çalışma ücretinin kabulü gerekirken hatalı şekilde salt davacı tanıklarının beyanı esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır.

3- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda karar altına alınan miktarların net rakamlar olduğu ancak, brüt hesaplanan fazla çalışma ve jestiyon priminin nete çevrilmesi sırasında SGK primi ile İşsizlik priminin kesilmediği anlaşılmıştır. Davaya konu iki alacaktan %14 SGK, %1 işsizlik priminin kesilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.