Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27988 K.2016/18284

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, davalının asıl işveren olduğu işyerinde 27.04.2010 tarihinde çamaşırhane elemanı olarak çalışmaya başladığını, işten haklı nedenle ayrıldığı 25.10.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, en son net maaşının 960,00.TL olduğunu, 660,00 TL civarının bankaya, kalanın elden verildiğini, işyerinde bir öğün yemek verildiğini, davalı işyerinde haftanın 6 günü 06.30-16.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 1 gün izin kullandığını, fazla mesaiden kaynaklanan haklarını alamadığını, davacının Eylül ve Ekim 2011 aylarında bu saatlerin de dışında çalışmış olduğunu, 65 saatlik fazla mesai ücretini de alamadığını,

yıllık izin hakkından 1 hafta yararlanabildiğini, Eylül ayı maaşı ve 25 günlük Ekim ayı maaşını alamadığını, davacının ücretlerinin ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin asgari ücretten yatması nedeniyle iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili özetle; davada sorumluluğun hizmet alımı yapılan .... ne ait olduğunu, davacı ile Üniversite arasında bir iş akdi yapılmadığını, davanın öncelikle husumet nedeniyle reddini, ihaleyi üstlenen kişi ve kuruluşun, işe ait her türlü ekipman ve kullanacağı personeli temin etmekle yükümlü olduğunu, çalıştırdığı personelin her türlü özlük ve sosyal haklarını vermek zorunda olduğunu, şartnamede çalıştırılacak personel sayısı, ücretleri ve niteliklerinin belirlendiğini, yüklenicinin işin kapasitesine göre ihtiyacı olan personeli ve niteliklerini belirleme ve çalıştırma yetkisine ve hakkına sahip olduğunu, idarenin,

şartnamede belirtildiği gibi yükleniciye soyunma ve malzeme odası tahsis edip yapılan işi kontrol ettiğini, çalışan personelin yüklenicinin personeli olduğunu, Üniversitenin personel üzerinde bir sorumluluğu bulunmadığını, personel seçimi, eleman sayısı ve ücretin belirlenmesi,

iş akdinin yapılmasının tamamen yüklenici tarafından gerçekleştirildiğini, yükleniciye ihale bedeli çerçevesinde ödemeler yapıldığını, Üniversitenin sözleşme şartları haricinde bir sorumluluğunun bulunmadığını, işveren sıfatı olmadığını, maaş ödemelerinin muhatabı olmadığından sorumlu tutulamayacağını, Üniversitenin götürü hizmet satın alma bedelinin ödenmesi ile sorumluluğunun sona erdiğini, yüklenicinin çalıştırdığı personelin özlük ve sosyal haklarından Üniversitenin sorumlu tutulamayacağını, yüklenici firmalar ile yapılan sözleşme hükümleri gereğince işçilik ücretleri dahil bütün giderlerin yükleniciye ait olduğunu,

ihale bedellerinin tam olarak ödendiğini, işin bir kısmının değil tamamının ihale edildiğini davacı ile Üniversite arasında doğrudan veya dolaylı hiçbir şekilde istihdam ilişkisi kurulmadığını, Üniversitenin fesih nedeninden habersiz olduğunu ve davanın esası hakkında herhangi bir belge ibrazına imkan bulunmadığını, Üniversite ile şirket arasında alt işveren ilişkisi değil müteahhitlik ilişkisi bulunduğunu, işverenlik sıfatını kabul anlamına gelmemek üzere davacının iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının her gün fazla mesai ile her türlü tatil günleri dahil çalışmasının kabul edilemeyeceğini savunarak,

davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde; davalı işyerinde haftanın 6 günü 06.30-16.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 1 gün izin kullandığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. İddiayı teyit amacıyla dinlenen davacı tanıkları iddiayı doğrulamakla beraber, daha fazla süreli bir çalışmadan bahsetmişler ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanları da dikkate alınarak, davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle, fazla mesai ücreti talep aşılarak hesaplanmıştır.

Fazla mesai ücretinin davacının talebi doğrultusunda ve talebi aşılmadan haftada 6 gün üzerinden, 06.30-16.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresinin tenzili ile ve tespit tanık beyanlarına dayandığından makul oranda bir takdiri indirim de yapılarak, haftalık 6 saat üzerinden hesaplanması gerekirken, talep aşılarak yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Mahkemece, davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b delaleti ile Harçlar Yasası’nın 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi ve davalı üniversitenin harca mahkum edilmesi de isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin HMK ‘nun 297. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalıdır.

5-Kabule göre; davacının dava dilekçesinde 3.100,00 TL fazla mesai ücreti talep edip, herhangi bir talep artırımı yapmamasına rağmen 4.220,17 TL fazla mesai ücretine hükmedilmesi, mahkemece de belirtildiği üzere talep aşımı olup hatalıdır.

F)Sonuç: