Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/28209 K.2019/18957

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde 01/12/2004-13/01/2009 ve 23/10/2010-06/03/2013 tarihleri arasında iki farklı dönemde uluslararası ve yurt içi tır şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin sefer, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden değil asgari ücret üzerinden yatırıldığını, müvekkilinin yaş dışındaki emeklilik şartlarını tamamladığını, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi gereğince işten ayrılması durumunda kıdem tazminatı almaya hak kazandığını,

Bağcılar Sosyal Güvenlik Müdürlüğünden verilen 14/03/2013 tarih ve 4613827 sayılı belgeyi noter kanalı ile davalı iş yerine gönderdiğini ve iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve sefer primi alacaklarının davalıdan tahsilini, teminat senedinin iadesi ya da iptalini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/12/2004-13/01/2009 tarihlerini kapsayan birinci çalışma döneminin kişisel nedenleri ve ailevi sorunları bulunduğu gerekçesi ile ayrılmayı istemesi üzerine sona erdiğini, karşılıklı protokol ile davacıya tüm haklarının ödendiğini ve tarafların birbirlerini ibra ettiklerini, bu nedenle bu döneme ilişkin hak ve alacaklarının bulunmadığını, öte yandan davacının ikinci dönemde de müvekkili şirkette herhangi bir alacağının bulunmadığını, müvekkilinin davacıdan 5.000,00 Euro bedelli teminat senedi almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece karar gerekçesinde "...davacının iddiasını ispat etmiş olması karşısında, bilirkişi raporunda belirlenen birinci döneme ait fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ikinci döneme ait kıdem tazminatı, ücretli izin alacağı, bayram ve genel tatil ücretleri alacaklarının sübuta erdiği.." denilmesine rağmen, hükümde birinci döneme ait fark ihbar tazminatı talebi reddedilerek gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmıştır.

İhbar tazminatı alacağı yönünden gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırıdır.

3-Taraflar arasında davacının sefer primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı 2013 yılı Ocak ayından itibaren yaptığı Bulgaristan seferleri ile yurt içi seferlerinden 1.600 Euro ve 250 TL sefer ücreti alacağının ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını, işyerinde sefer primi uygulaması olmayıp seferdeki ihtiyaçlar için bir miktar ödeme yapıldığını, davacının ödenmeyen herhangi bir alacağı olmadığını savunmuştur.

Noksan sefer primi iddiası açısından davalı işveren sefer primlerinin tamamını ödediğini yazılı belgelerle ispatlamak zorundadır. Dosyada bu yönde bir delil bulunmadığından davacının eksik ödendiğini iddia ettiği miktarların hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında açıkça yazılmamasının infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: