Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/28576 K.2016/13477

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde sistem destek teknisyeni ve ... destek uzmanı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini, baskı ile kendisine içeriğini bilmediği belgeler imzalatıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 31.10.2011 tarihinde kendi el yazısı yazdığı istifa mektubunu davalı şirkete vererek ihbar süresini doldurarak 31.12.2011 tarihinde işyerini terk ettiği, davacının tehdit ederek ve baskı altında ne olduğunu bilmediği bir takım evraklar imzaladığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğu, banka kaydında da görüleceği üzere davacıya aylık maaşları, varsa fazla mesai ücretleri, tatil günleri, çalışmış ise bu çalışmalarına ilişkin ücretler ve hak kazandığı tüm ücretlerin ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tanık anlatımlarına göre davalı işyerinde davacı ile birlikte 15 çalışanın daha iş akdinin feshedildiği, davacının davalı işyerine vermiş olduğu istifa dilekçesinin gerçek istifa iradesi taşımadığı ayrıca altı yıldan fazla bir süredir çalışan bir kişinin haklarından vazgeçerek istifa ederek işten ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu şekilde davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde iş akdinin sona erdiği, yine davacı tarafından ispatlanan ve ödenmeyen fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf dava dilekçesinde davalı işyerinde normalde haftada 6 gün boyunca gün içinde 07.45.-18.30 saatleri arasında çalıştığını ayrıca ayın 1/3 ünde saat 22.00 a kadar mesai yaptığını açıklamış olup fazla çalışma ücreti hesabında davacının açıklanan beyanı dikkate alınmadan tanık beyanlarına göre haftada 3 gün süre ile 22.00 a kadar mesai yapıldığının kabulü 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: