Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/29317 K.2015/32240

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.C. ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Sağlık Bakanlığının Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 01.02.2002 tarihinde biyomedikal elektronik teknikeri olarak çalışmaya başladığını, ancak çalışmalarının taşeron firmalarda olduğunu, başlangıçtan en son çıkarılış tarihine kadar hiç ara vermeden hastane bünyesinde çeşitli taşeron firmalarda çalıştığını, son olarak ... Grup Limited Şirketinde çalışırken 14.03.2009 tarihinde işine son verildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket müdürü, davacının firmalarında Biyomedikal Teknikeri olarak görev yaptığını, işe başladıktan bir süre sonra verilen görevleri yapmama, aksatma, işini suiistimal etme davranışlarında bulunduğunu, bu davranışlarından dolayı çalışan diğer personellerin çalışma şevkini kırdığı ve motivasyonlarını düşürdüğü için kendisine birkaç kez sözlü uyarı yapıldığını, hiçbir düzelme kaydetmediği görüldüğü için işine son verildiğini savunmuştur.

Hazine vekili, davacının kesintili olarak ihale sözleşmeleri gereği temizlik elemanı olarak çalıştığını, daha sonra 01.01.2006 tarihinde meslek bonservisi olduğunu öne sürerek teknik personel olarak çalışmak gerekçesiyle personel çalıştırmaya dayalı olmayıp sadece bakım onarım kapsamında hastanece alınan hizmet doğrultusunda çalışan firmaların kadrosuna dahil olmayı tercih ettiğini ve sözleşmeleri ilgili firmalarla kendi isteği ile yaptığını, şartname ve sözleşmelerde tüm kanuni hak ve sorumlulukların firmaya ait olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline, fazla mesai alacağından fazlaya ilişkin istemin saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-29.04.2011 tarihli ıslah dilekçesinin davalılara tebliğine dair herhangi bir işlem yapılmadığı görülmekle, bu husus netleştirilerek ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edilmediğinin tespiti halinde ıslaha değer verilemeyeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin banka dekontları değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalıdır.

4-Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde bakiye karar harcının hangi davalıdan tahsil edileceğinin açıklanmamasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

5-Hükmedilen miktarların net mi, brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesi infazda tereddüde yol açabileceğinden hatalıdır.

6-Fazla mesai alacağı 20.000 TL talep edildiği halde, 2.000 TL. ye hükmedilip, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesi hatalı olup, hesaplanan tutardan fazla kısmın reddi ile buna bağlı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı ve davalı kurum vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde ıslaha yönelik bozma maddesi değerlendirilmemiş ve gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma ilamının 2 numaralı bendinin değerlendirilmemesi ve ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

2-Bozma ilamının 6 numaralı bendinde fazla çalışma alacağı talebinin 20.000,00 TL olduğu belirtilmiş, bunun üzerine davacı vekili duruşmanın 29.09.2014 tarihli oturumunda aynen, “...her ne kadar Yargıtay bozması 20.000,00 TL fazla mesai talep etmiş gibi beyanda bulunmuşsa da bizim dilekçemizdeki talebimiz 10.000,00 TL'dir. Bilirkişi sehven isteğimizi 20.000,00 TL yazmıştır.

Bu husus da dikkate alınsın...” şeklinde beyanda bulunup taleplerinin 10.000,00 TL olduğunu belirtmiş ise de, 20.000,00 TL talebi yazan bilirkişi değil davacı vekilidir. Dava dilekçesinde de 20.000,00 TL fazla mesai dahil toplam 20.200,00 TL talep edilmiş ve ¼ peşin harç 272,70 TL yatırılmıştır. Bu harç 20.200,00 TL olarak açılan davanın peşin harcıdır. Fazla mesai talebi ilk dava dilekçesindeki 20.000,00 TL ve birleşen davadaki 3.392,00 TL toplamıdır.

Kabul ve red miktarları fazla mesai bakımından toplam 23.392,00 TL üzerinden değerlendirilmelidir. Mahkemece bu hususlar değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.