Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/29999 K.2018/20369

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin 13.06.2003 -06.04.2011 tarihleri arasında davalı işverenliğe ait işyerinde şoför olarak çalıştığını, müvekkillerinin iş sözleşmesinden kaynaklanan görevlerini gereği gibi yapmasına rağmen davalı işverenliğin eşit davranma yükümlülüğüne aykırı davranarak diğer çalışanlara ücret artışı yapılmasına ve fazla çalışma ücreti ödenmesine rağmen müvekkillerine ücret zammı yapılmadığını, fazla çalışma ücreti ödenmediğini, işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti,hafta tatili ve UBGT alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalışma gün ve süreleri ile ilgili iddialarının doğru olmadığını, dava dilekçesinde iddia edildiği gibi bir çalışmasının bulunmadığını, bu tür bir çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, haftalık 45 saat esasına göre çalışıldığını, davacının tüm alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle. SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacıya ait sigortalı hizmet döküm belgesi itibariyle davacının davalı işverenlikte 13/06/2003-08/04/2011 çalıştığı buna göre toplam hizmet süresinin 7 yıl 9 ay 25 gün olduğunun anlaşıldığı,

davacı, fazla çalışma hak ve alacakları ödenmediği nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini iddia etmiş olup yapılan incelemede davacının talep edebileceği fazla çalışma alacaklarının bulunduğu tespit edilmekle ve bu hususun işçi şikayeti üzerine T.C Çalışma Bakanlığı müfettişlerince de belirlendiği gözetilerek iş akdinin davacı tarafından kıdem tazminatını gerektirir şekilde sonlandırıldığı ve davacının son ücretinin emsal ücret araştırması ve tanıkların ücretin bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğine dair beyanları birlikte değerlendirilerek iddia gibi 1.300,00 TL olduğu kabul edildiği,

mahkemece benimsenen bilirkişi ek raporunda zamanaşımı itirazı gözetilerek yapılan hesaplamadan davacının izin, rapor, hastalık, mazeret gibi sebeplerle çalışılmadığı günler bulunacağı sebebiyle takdiren % 30 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle ve davacının ıslah yoluyla arttırdığı miktar üzerinden taleplerin kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hüküm altına alınan fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları bakımından gerekçede %30 oranında takdiri indirime gidildiğinin açıklanmasına rağmen indirimin %35 oranında yapılarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki meydana getirilmesi HMK.nın 298/2. maddesine aykırıdır.

3-Davacı dava açmadan önce davalı işvereni 06.04.2011 tarihli ihtarname ile talep ettiği işçilik alacakları bakımından temerrüte düşürdüğünden ve ihtarname içeriğinde; işçilik alacaklarının ihtarnamenin tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde ödenmesini talep etmek suretiyle, faiz başlangıcı olarak ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 08.04.2011 tarihinden itibaren 15 gün geçtikten sonra 24.04.2011 temerrüt tarihini gösterdiğinden davacının hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki alacaklarına temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesinin düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: