Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/30005 K.2018/23114

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 14.11.2006 tarihinden itibaren davalı şirkete ait Rusya’daki şantiyelerinde atölye grup kalfası olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının 30.04.2010 tarihine kadar aralıksız devam ettiğini, işten çıkarıldığı tarihte en son aylık net 2.200 USD ücret aldığını, işyerinde ayrıca verilen üç öğün yemekten ve yatmak için tahsis edilen koğuştan yararlandığını, davalının, müvekkilinin şantiyedeki görevinin bittiğini, yapılacak işi kalmadığını belirterek aynı işi yapan tüm işçilerin işine son verdiğini ve yurda gönderdiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının çalışmalarının proje bazlı ve dönemsel olduğunu, her projenin bitimi ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini, dolayısı ile davacının ayrı ayrı dönemsel çalışmaları için ayrı ayrı zamanaşımı sürelerinin hesaplanması gerektiğini, ayrıca projeler arası dönemlerin hizmet süresi ile birleştirilmesinin de mümkün olmadığını, davacının belirli süreli iş akdinin projenin bitmesi nedeni ile ve davacının isteği ile kendiliğinden sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, davacıya ait ücret cetvelinde belirten maaş olup çalışmasının 5,40 USD/saat ücreti olduğunu,

davacının yurt dışında çalıştığı dönem boyunca ilgili ülkenin yasal mevzuatına tabi olduğunu, bu sebeple, kıdem ve ihbar tazminatı isteme hakkına sahip olmadığını, maaş bordrolarında tahakkuk eden ücretlerin cari hesap kartına yansıtıldığını ve davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram, genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminat ve alacaklarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi ücretinin son aylık ücretin net 2.200 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 5,40 USD saat ücretini savunmuştur. Davacı tanığı kendisinin 1.900 USD aldığını, davacının daha fazla ücret aldığını ancak ücretini bilmediğini beyan etmiş ve ücret araştırmasına gelen cevapta sendika yurt içi uygulamasını bildirerek 2.300 - 2.500 net ücret alınabileceğini açıklamıştır. Mahkemece davalının sunduğu kayıtlardaki ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma, hafta tatili ile bayram genel tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. Davalı işveren işçinin imzasını içermeyen ve her zaman düzenlenmesi mümkün olan bordrolarla temel ücreti bölmek suretiyle diğer işçilik alacaklarının da ödendiği şeklinde bir uygulama geliştirmiştir.

İşçinin banka hesabına yapılan ödemelerde maaş açıklaması dışında başka bir bilgiye yer verilmemiştir. Davacının yaptığı iş, kıdemi, bordro içerikleri ( örneğin 2007 yılı 5. ve 8. ay bordro miktarları değişen tahakkuk içermelerine rağmen fiks 1.815 USD'dir.) ve tanık beyanları ile emsal ücret araştırması gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücretinin 1.815 USD olduğu kabul edilmeli ve bordroların fazla çalışma ile tatil tahakkuklarını içermediği sonucuna varılmalıdır.

Mahkemece tanık ifadesi değerlendirilerek davacının fazla mesai ve tatil alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, bordrolarda aylık 1.815 USD üzerinde ödeme bulunan aylar yönünden işverence yapılan ödeme miktarları o dönem muaccel olan fazla mesai ve tatil alacaklarından mahsup edilmeli, gerekirse bu esaslar dahilinde bilirkişiden yeniden rapor alınmalıdır.

Davacının ücretinin eksik belirlenmesi ve gerçeği yansıtmayan tahakkuklara itibarla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.