Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/30401 K.2019/3257

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirkette 04/06/2008 tarihinden 31/03/2014 tarihine kadar formen (ekip sorumlusu) olarak çalıştığını, müvekkilinin ücretlerinin sürekli geç ödendiğini, davalı şirketten son 4 aya ilişkin ücret alacağı bulunduğunu, müvekkilinin davalı şirkette haftanın 7 günü 07.00 ile 19.00-20.00 saatleri arasında çalıştırıldığını, buna rağmen fazla çalışma ödemesi yapılmadığını, sigorta primlerinin asgari ücretten yatırıldığını, izin haklarının kullandırılmadığını,

müvekkilinin maaşının geç ödenmesi ve yoğun iş gücüne dayalı çalışmasına rağmen mesai ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş kanununun 24/II. maddesine dayanarak iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500 TL kıdem tazminatı, 15.000,00 TL 4 aylık ücret alacağı, 100,00 TL yıllık izin ücret alacağı, 200,00 TL fazla çalışma ücret alacağı, 100,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ile 100,00 TL hafta tatili ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili, davacının, belirtmiş olduğu tarihler arasında müvekkilinin yapmakta olduğu iş gereği sezonu açıldığı zaman mevsimlik işçi olarak çalıştığını, davacının son 1,5 yıl öncesine kadar vasıfsız bir çalışan iken belirli bir tecrübe sonucu formen olarak çalışmaya başladığını, davacının vasıflarındaki çalışanlara asgari ücret ödendiğini, davacı tarafın çalışma saatlerine ilişkin iddialarının gerçek dışı olup hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkil şirketin karayollarına ve belediyelere ait yol ve asfalt işini üstlenen bir firma olduğunu,

müvekkilinin çalışma sahasına göre senenin sadece 7 ayı ( Nisan-Kasım) aktif olarak çalışma yapıldığını, bu 7 ay içerisinde de hava muhalefeti olan günlerde çalışma yapılamadığını, senenin 5 ayı davacının müvekkil işyerinde hiçbir iş yapmadığını çoğunlukla mesaisini doldurmak için geldiğini bazı zamanlar ise işyerine gelmediğini, davacının çalıştığı bir takım işlerin büyükşehir belediyesine ait olup "belediye adına yapılan işlerde çalışma zaman ve saatleri belediyeler tarafından belirlenmekte olup hava karardıktan sonra hiçbir surette çalışma yapılmasına izin verilmediğini, aynı şekilde havanın yağışlı hatta kapalı,

bulutlu olduğu zamanlar da bile çalışma yapılamadığını, hakettiği ücretlerinin ödendiğini, davacının başka bir iş bulması nedeniyle istifa ederek işten ayrıldığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde; 01.09.2008–31.03.2014 tarihleri arası çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle 4857 sayılı yasının 24/2-e maddesi uyarınca haklı nedenle fesih edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı sonucuna ulaşılmıştır.

Ayrıca tanık beyanları ile ispatlanan haftalık 45 saati aşan fazla çalışma ücret alacağı Yargıtay uygulamaları gereği yüzde otuz takdiri indirim yapılarak hüküm altına alınmış, kullandırıldığı ispatlanmayan izin ücreti alacağı ile ödendiği yönetime uygun ispatlanmayan ücret alacak talebi, genel tatil, hafta tatili alacağı kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçinin davalı iş yerinde formen olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Davacı aylık 3.500,00 TL net ücret aldığını, davalı ise davacının asgari ücret aldığını iddia etmektedir.

Formen olan davacının mahkemenin kabul ettiği şekilde aylık 1.500,00 TL ye çalışmasının düşünülemeyeceği, ve mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında Yol - İş Sendikası tarafından bildirilen saatlik ücretin, tanık beyanları ile davacının iddiasını desteklediği anlaşılmakla, davacının ücretinin emsal ücret olduğunun kabulü ile bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken aksi kabul ile yapılan hesaplamaya değer verilerek hüküm kurulması hatalıdır.