Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/32025 K.2016/14473

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette elektrik kısım şefi olarak 09/04/2013 ile 01/12/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işyerinde meydana gelen hırsızlık olayları gösterilerek sona erdirildiğini, hırsızlık olayında davacının sorumlu tutulamayacağını, çünkü davacının şantiyede elektrik mühendisi olduğunu, şantiyenin güvenlik görevlileri ile korunduğunu, hırsızlık olayından sonra kameradaki kayıtların silinmesinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesi ile tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin şirketin ... şantiyesinde meydana gelen elektrik kablolarının çalınması olayındaki aşırı ihmal ve kastı nedeni ile 4857 Sayılı kanunun 25/II-ı maddesi gereğince feshedildiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshe konu kamera kayıtlarının saklanması depolanması konusunda görevlendirildiğine dair bir görev yazısının bulunmadığı, dinlenen tanık beyanlarına göre hırsızlığın yapıldığı depoyu görev kameraların kaydının yapıldığı yerin kilitli olduğu ve anahtarının sekreterde olduğu, davacının kamera kayıtlarının silinmesinde ağır ihmali ve kastı bulunduğuna dair delillerin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İş­çinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce iş­le­diği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak de­ğil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır.

İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı ge­rekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur.

Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

Dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde elektrik kısım şefi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi davacının çalıştığı işyerindeki depodan elektrik kablolarının çalınması olayı sonrası hırsızlığın yapıldığı depoyu gören kameranın olay anında görüntü kaydı yapmaması, kayıtların silinmesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu 25/II-ı uyarınca feshedilmiştir.

Mahkemece davacının feshe konu olan kamera kayıtlarının saklanması, depolanması konusunda görevlendirildiğine dair bir görev yazısının bulunmadığı belirtilmişse de, davacı tarafından olayla ilgili işyeri soruşturması davalı tanığına gönderdiği savunma nitelikli elektronik postada kamera kayıtlarının bir kısmının izlenememesi nedeniyle kısım şefi olarak sorumluluğun kendisinde olduğunun bilincinde olduğunu belirtmiş, davalı tanıkları tarafında da kamera sisteminden davacının sorumlu olduğu ifade edilmiştir.

Fesihte 4857 sayılı İş Kanunu madde 25/II-ı’ya dayanılmışsa da, işverence sunulan rapor ve beyanlardan işyerinde güvenlik görevlilerinin bulunduğu, güvenlik görevlilerinin kandırılarak içeriye girildiği, hırsızlığı önlemede, işyeri güvenliğinin sağlanmasında doğrudan davacının bir sorumluluğunun bulunmadığı, hırsızlık olayı meydana geldikten sonra olay yerini gören bir kameranın kayıt yapmadığının tespit edildiği, kayıtların silindiği ifade edilmişse de, kaydın silindiği konusunda yeterli delil sunulmadığı gibi, davacının kaydı sildiği konusunda somut ve inandırıcı bir delil bulunmadığı,

ancak meydana gelen olayda, davacının “kısım şefi olarak sorumluluğun kendisinde olduğunun bilincinde olduğu” yönündeki savunması, davalı tanıklarının “kamera sisteminden davacının sorumlu olduğunu” ifade eden anlatımları değerlendirildiğinde davacının ihmali nitelikteki bu davranışlarının işyerinde olumsuzluğa yol açtığı, davalının davacıyla çalışma ilişkisini devam ettirmesinin beklenemeyeceği, feshin haklı fesih ağırlığında olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.