KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2015/32111 E., 2019/5046 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davalılardan asıl işveren İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde diğer davalı şirkete bağlı güvenlik elemanı olarak 22.12.1999-30.06.2010 tarihleri arasında çalıştığını, ... İş Mahkemesi’nin 27.04.2011 tarih, 2010/753- 2011/279 sayılı işe iade kararının Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 2011/3226-5655 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğini, davalıların işe iade kararına uymadığını ve işe başlatma konusunda samimi irade ortaya koymadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı Üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yasa'nın 56/b maddesi delaleti ile Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2015/32111, K. 2019/5046, 28 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama