Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/330 K.2016/8817

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işleri aksatması üzerine uyarıldığını ve bunun üzerine işi kendisinin bıraktığını, buna rağmen 11.06.2013 tarihinde kendisine 4.949,39 TL kıdem tazminatı ödendiğini, fazla mesai yapmadığını, ancak bahşiş alabilmek için kendi isteğiyle fazladan çalışma yapabildiğini, yıllık izinlerini kullandığını, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 26.04.2008 - 28.05.2013 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde asgari ücret ile çalıştığı, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin davalı işveren tarafından ispat edilemediği, ancak fesihten sonra davacıya 4.949,34 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı, bakiye kıdem tazminatı alacağı bulunmadığı,

haftalık yasal 45 saat olan çalışma süresini 18 saat aşacak şekilde haftanın 7 günü, milli ve dini bayramlar da dahil olmak üzere çalıştığı, bakiye 14 günlük yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığının davalı işveren tarafından yazılı ve eşdeğer belge ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri hüküm altına alınmış, kıdem tazminatının ise ödenmesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerine uygulanması gereken takdiri indirimin oranı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretleri tanık beyanlarına göre hesaplandığına göre takdiri indirime gidilmesi yerinde ise de bu indirimin makul bir oran yerine hakkın özünü ortadan kaldıracak biçimde %50 oranında uygulanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: