Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/3302 K.2016/7911

3-

İHBAR

OLUNANLAR : 1- 2-

DAVA

Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı T.C. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının temizlik işçisi olarak çalıştığını, 31.12.2011 işten çıkarıldığını, şirketlerin değişiklik göstermesine rağmen davacının çalışmasının sürdüğünü, kıdem tazminatının sadece son dönem olan kısmının ödendiğini, önceki dönemlerinin ödenmediğini, yine fazla çalışma ve ulusal bayram ve resmi tatillerde çalışmasının karşılığının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanamadığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; asıl işveren-alt işveren ilişkisinin ile ilgili şirket arasında bulunmadığını, işçilerin işe alınması, çıkarılması, sigortalarının ve diğer kanuni yükümlülüklerinin yerine getirilmesinin sorumluluğunun ihaleyi alan yüklenici firmaya ait olduğunu, bu konularda idareden bağımsız hareket edildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, mesai imza çizelgelerinin incelendiğinde nöbet sonunda izin kullanıldığını, hafta sonu tatillerinde çalışmanın olmadığının, bazı zamanlarda 1 gün çalışıp 1 gün dinlenildiğinin görüleceğini, davacının fazla çalışma alacağı olmadığını, davanın diğer şirketlere de ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yargılama sonunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karar başlığında asıl işveren T.C. davalı olarak gösterildiği infazda tereddüte yol açacak şekilde ayrıca davacının çalıştığı hastanenin de davalı olarak gösterilmesi usule aykırıdır.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının dava dilekçesinde beyan ettiği şekilde son dönem kıdem tazminatının ödendiği yönündeki beyanının talebini sınırlayıp sınırlamadığı dolayısıyla davacı lehine hükmedilen kıdem tazminatının miktarı noktasında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde şirket değişimlerinde hiçbir surette kıdem veya ihbar tazminatlarının ödenmediğini, davalı tarafın bu gerçeği bilmesine rağmen müvekkiline sözleşme belirli süreliymiş gibi davranarak son döneme ait kıdem tazminatını ödediğini, bunun dışında geçmiş dönemlere ait kıdem tazminatını ödemediğini beyan etmiş neticesi talep kısmında da 100 TL fark kıdem tazminatının tahsilini istemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25/1. maddesinde “Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz.”

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacı son alt işverende geçen çalışma süresi yönünden kıdem tazminatının ödendiğini belirterek maddi vakıayı bu şekilde belirleyerek talebini sınırlamıştır. Bu husus maddi bir hata olarak değerlendirilemez. Bu nedenle son dönem çıkarılarak kıdem tazminatı hesaplanıp karar verilmesi gerekirken tüm dönem üzerinden kıdem tazminatını hesaplayan rapor doğrultusunda karar verilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç: