Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/33254 K.2019/5463

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 02.01.2006-31.08.2011 tarihleri arasında davalı şirkette haber editörü olarak çalıştığını, ihbar süresine uyarak işyerinden ayrıldığını, aldığı son ücretin brüt 5.440,50 TL olduğunu, 5593 sayılı kanun kapsamında çalışan bir gazeteci olduğunu, fazla çalışma yapmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca ikramiye alacağı da olduğunu ileri sürerek; fazla çalışma ücreti ve ikramiye alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, fazla mesai yapmadığını, nadiren fazla mesai yaptığında ise bu hak edişlerinin maaş bordrosunda gösterilerek kendisine ödendiğini, ikramiye alacağına hak kazanabilmesinin şirketin kar elde etmesi gerektiğini ve şirketin zarar ettiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı, fazla mesai yaptığını ve ücretinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuş, mahkemece de karineye dayalı makul indirim (hakkaniyet indirimi) uygulanarak fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır.

Taraflar arasındaki iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğu hükmü bulunmakta olup, mahkemece dosyadaki delillere göre davacının perşembe ve cuma günleri günde 2,5''er saat olmak üzere haftada 5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

5953 sayılı Kanunun ek 1. maddesine göre günlük iş süresi 8 saat olup, fazla mesai günlük 3 saati geçemez. Basın İş Kanununda 4857 sayılı İş Kanunundan farklı olarak yıllık 270 saat fazla çalışma üst sınırına yer verilmemiştir. Ek madde 1'de yer alan düzenleme karşısında iş sözleşmesindeki hükmün günde 3 saate kadar fazla çalışmayı kapsadığı kabul edilmelidir. Davacının da günlük 3 saati aşan çalışması olmadığı için fazla çalışma ücretine hak kazanması mümkün değildir

Bu nedenle, talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

F)Sonuç: