Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/33594 K.2019/5183

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Suudi Arabistan'daki işyerinde 24/06/2010-18/01/2012 tarihleri arasında alet operatörü olarak çalıştığını, davacının aylık net maaşının 2.000 USD olduğunu, ayrıca 3 öğün yemek, servis ve barınmanın da işverence karşılandığını, davalı şirketin iş bitimi yaklaştığından işyerinde çalışan tüm işçilerin sözleşmelerini haksız ve bildirimsiz olarak feshettiğini ancak kıdem ve ihbar tazminatlarını ödemediğini, davacı ve bazı diğer çalışanların tüm alacaklarının ödendiği yönünde evrak imzalamadıkları için 15 gün Türkiye'ye dönüşlerinin engellenerek boşta bekletildiğini,

davacının bu boşta bekletildiği 15 günde de iş sözleşmesine göre davalının işçisi olmasına rağmen ücret ödenmediğini, fiilen çalıştığı son 15 güne ait ücretlerinin de ödenmediğini, diğer yandan hac döneminde 15 gün davacının rızası alınmadan ücretsiz izin verildiğinden davacının toplam 45 günlük ücret alacağı bulunduğunu, davacıya işe giriş ve fesih döneminde tomar halinde bir kısım belgelerin baskı ve tehdit ile imzalatıldığını, sözleşmeye göre ödenmesi gereken Türkiye dönüş bilet bedelinin de davalı tarafından ödenmediğini,

davacının 2 haftada 1 gün kullandığı hafta tatili dışındaki tüm günlerde bayram ve genel tatil günleri de dahil olarak 2 vardiya ile 07:00-19:00 ve 19:00-07:00 saatleri arasında çalıştığı halde fazla mesai, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, ücret alacağı ve uçak bilet ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, davacının iş ilişkisi ile bağlı olduğu firmanın EKOL&ASDEM CONST. CO. firması olduğunu, her iki şirketin bağımsız bir tüzel kişilik olduğunun Bakırköy 11. İş Mahkemesinin 2010/452 E. 2012/301 K. sayılı kararı ile sabit olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, davacının iddialarını kabul etmediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece karar gerekçesinde fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına %30 oranında karineye dayalı makul indirim (takdiri indirim) uygulandığının belirtilmesine rağmen hükümde bu alacaklara %40 oranında karineye dayalı makul indirim (takdiri indirim) uygulanarak gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmıştır.

Fazla çalışma ücreti açısından gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK.nın 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: