Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/3398 K.2016/15342

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 02/01/1989 tarihinden itibaren davalı şirkete ait Türkiye, Libya, Rusya ve Romanya'daki inşaat şantiyelerinde atölye bakım formeni olarak 01/06/2012 tarihine kadar çalıştığını, davalının işin durduğunu belirterek davacının da içinde bulunduğu 20 kişilik bir grup Türk işçisini yurda gönderdiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının çalışmasının sürekli ve kesintisiz olmadığını, inşaat işlerinin yapısı gereği belirli dönemler halinde proje bazlı çalışmaları olduğunu, projenin sona ermesi nedeni ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, davacının saat ücreti ile çalıştığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline, ulusal bayram, genel tatil çalışma ücreti talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil ücretlerinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece davacının ücretinin aylık 1.400,00 Euro olarak kabul edilmesi yerinde ise de, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram, genel tatil alacaklarının bordro tahakkukları tenzil edilerek hesaplanması hatalıdır.

Davalı işveren işçinin imzasını içermeyen ve her zaman düzenlenmesi mümkün olan bordrolarla temel ücreti bölmek suretiyle diğer işçilik alacaklarının da ödendiği şeklinde bir uygulama geliştirmiş, davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma ve tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. İşçinin banka hesabına yapılan ödemelerde maaş açıklaması dışında başka bir bilgiye yer verilmemiştir.

Mahkemece aylık 1.400,00 Euro ücrete göre davacının fazla mesai ve tatil alacakları hesaplanmalı, bordrolarda varsa aylık 1.400,00 Euro üzerinde ödeme bulunan aylar yönünden işverence yapılan ödeme miktarları o dönem muaccel olan fazla mesai ve tatil alacaklarından mahsup edilmelidir. Gerçeği yansıtmayan tahakkuklara itibarla bu tahakkukların hesaptan tenzili ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: