Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/34115 K.2019/5976

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada 21/07/2003-15/03/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davalı işveren tarafından iş akdinin haksız şekilde feshedilmesi üzerine müvekkili tarafından açılan işe iade davasının müvekkili lehine sonuçlandığı ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen mahkeme kararıyla feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verildiğini, davalı işveren tarafından müvekkilinin işe başlatılmayarak haklarının ödenmesi yoluna gidildiğini ancak davalı tarafından kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin alacağı ödemesinin eksik yapıldığını,

diğer personele Nisan 2013 tarihinde ödenen 2012 yılı jestiyon primi ile Nisan 2013 tarihinde ödenmesi gereken ikramiyenin ise hiç ödenmediğini, işe iade kararı uyarınca kıdemine eklenen 4 aylık süre ile hak kazandığı yıllık izin ücretin de ödenmediğini, yine kullanılmayan yıllık izin ücretlerinin bir kısmının karşılığı ücretinin ödenmediğini ileri sürerek,

fark kıdem ve ihbar tazminatları ile ikramiye ve jestiyon alacakları, davalı tarafından kullandırılmayan ve ücreti ödenmeyen fark yıllık izin, kıdemine eklene 4 aylık süre nedeniyle hak kazandığı ek yıllık izin ve davalı tarafından ödemesi yapılan ancak eksik ödenen yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkiline ait bankada 21/07/2003 tarihinde işe başlayan davacının iş sözleşmesinin 18/03/2013 tarihinde İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca feshedildiğini, bu tarihte ödenen izin ücretinin 13.207,74 TL. olduğunu, işe iade kararı ertesinde de kararda tespit edilen tazminat ve ücret haklarının eksiksiz ödendiğini, 18/03/2013 tarihindeki ücretinin brüt 5.080,00 TL. olduğunu, dolayısı ile 4 aylık çalıştırılmayan süre ücretinin hesabında bu tutarın esas alındığını, iş güvencesi tazminatının hesabında ise Şubat 2014 tarihindeki emsal ücret 5.435,00 TL.nin dikkate alındığını, banka iç düzenlemesine göre jestiyon primine hak kazanma bakamından ödeme tarihinde işyerinde çalışıyor olması şartının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas raporu hazırlayan bilirkişi tarafından davacının ihbar tazminatı alacağı brüt 13.527,12 TL. olarak hesaplanmıştır. Kıdem-ihbar tazminat bordrosu ile davacıya brüt 12.505,92 TL., (net 9.909,82 TL.) ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, brüt olarak yapılan hesaptan yine yapılan ödemenin brüt miktarının (12.505,92 TL.) mahsup edilmesi gerekirken net 9.909,82 TL. mahsup edilerek ve ihbar tazminatı fark bordrosu ile davacıya ödenen brüt 830,48 TL.nin yine hesaplanan ihbar tazminatından mahsubu gerekirken, bu miktar mahsup edilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Davacının en son Ocak/2013 ikramiyesini aldığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davacının kıdemine boşta geçen 4 aylık sürenin eklenmesiyle almaya hak kazandığı Haziran/2013 ikramiyesinin ise davacıya brüt 5.080,00 TL. olarak Haziran/2013 fark ücret bordrosu ile ödendiği anlaşıldığından, bu alacak talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.