Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/3445 K.2016/14527

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-birleşen davada davalı isteminin özeti:

Davacı-birleşen davada davalı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, karşı davanın reddini istemiştir.

B)Davalı- birleşen davada davacı cevabının özeti:

Davalı- birleşen davada davacı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini ve birleşen davasında ihbar tazminatı alacağını istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davacı-birleşen davada davalının ihbar tazminatı haricindeki taleplerinin kabulüne, davalı-birleşen davada davacının ihbar tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı-birleşen davada davalı vekili, ıslah dilekçesi olduğunu açıkça belirterek ıslah dilekçesi vermiş, bu dilekçede belirsiz alacak davasına atıf yapmamış ve faiz de talep etmemiştir. Davacı-birleşen davada davalının dava dilekçesi de belirsiz alacak davası niteliğinde olmayıp, alışılagelmiş bir kısmi dava niteliğindedir. Bu itibarla, davacı-birleşen davada davalı vekilinin ıslah dilekçesinde faiz talep etmediği gözetilmeksizi ıslah ile artırılan kısımlar için de faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.