Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/34468 K.2015/36791

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01.01.1995-14.02.2012 tarihleri arası ütücü olarak 1.070,00 TL net ücret ile çalıştığını, bir öğün yemek ve servis hizmeti verildiğini, haftanın 5 günü 07:30-17:45 arası, cumartesi 07:30-13:30 arası çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının her yıl 15 gün yıllık izin kullandığını, kullanmadığı izin ücretlerinin ödenmediğini, bayram günü çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının ve diğer bölüm çalışanlarının zam yapılmama nedenini müdüre sorduğunu,

zam yapılması için sendika üyesi olmaları mı gerektiğinin beyanı sonrasında haksız gerekçeler öne sürülerek iş sözleşmesinin sözlü olarak 14.02.2012 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01.09.1998 tarihinde işe başladığını, 05.05.2004 tarihine kadar çalıştığı, askerlik dönüşü 07.12.2005 tarihinde yeniden çalışmaya başladığı, askerlik öncesi kıdem tazminatını aldığı, 15.02.2012 tarihinde iş sözleşmesine işçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması nedeniyle haklı nedenle 4857 sayılı İş Kanununun 25-II-c bendine göre son verildiğini, davacı hakkında cinsel istismardan dolayı Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığını, davalı işyerinde haftada 45 saat çalışıldığını, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraf tanıklarının hiçbirisinin davacının cinsel tacizde bulunulduğuna dair görgülerinin olmadığı, yalnızca duyumların olduğu ve böylece davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin, işveren tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı işveren, davacı işçinin işyerinde başka bir işçiye cinsel tacizde bulunması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuş, feshe neden olan cinsel taciz suçundan mağdurenin şikayeti üzerine davacı hakkında ceza yargılaması bulunduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 165. maddesine göre “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idarî makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukukî ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idarî makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”. İş Mahkemesi bir hukuk mahkemesi olduğundan, kendisine açılan feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminat istemli davayı, bütün yönleri ile inceleyip karar bağlamakla görevli olduğundan, öncelikle davada ortaya çıkan ön sorunları da kural olarak kendisi inceleyecektir. Fakat bu ön sorun ile ilgili başka bir mahkemede dava açılmış ise ve birleştirilmesi olanağı da yoksa bu ön sorun ile ilgili açılan davanın beklenmesi kaçınılmazdır.

Somut olayda; İş sözleşmesi, cinsel taciz gibi eylemle haklı nedenle feshedildiği savunulan ve aynı zamanda ceza mahkemesinde fesih nedeninden dolayı kamu davası açılan işçinin açtığı kıdem ve ihbar tazminat istemli davasında, feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı sunulan delilerle anlaşılmadığından ceza dosyasının sonucu eldeki fesihle ilgili uyuşmazlığın çözümünü doğrudan etkileyecek durumda olup, kesinleşmesi beklenmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: