Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/34873 K.2016/1986

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 02.06.2002 tarihinden iş akdinin feshedildiği 04.02.2013 tarihine kadar kapıcı olarak aralıksız çalıştığını, işe giriş bildiriminin 27.08.2003 tarihinde yapıldığını, Kocaeli 5.Noterliğinin 04.02.2013 tarihli ihtarnamesi ile iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini, net ücretinin 830,00.-TL olduğunu, kömür taşıma bedeli olarak ton başına 5 USD aldığını, son sene 75 ton kömür yakıldığını, site yönetiminin tahsis ettiği konutta oturduğunu, ısınma, elektrik ve su bedellerinin davalı tarafından karşılandığını, aylık 50,00.-TL yoğurt bedeli ödendiğini, 06.00-24.00 saatleri arası çalıştığını, haftanın her günü kaloriferin yakıldığını,

yıllık izin kullanmadığını, tüm tatil günlerinde çalışıldığını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00.-TL kıdem tazminatı, 3.000,00.-TL fazla çalışma, 3.000,00.-TL hafta tatili, 3.000,00.-TL yıllık izin ve 1.000,00.-TL genel tatil ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 28.08.2003 tarihinde kapıcı olarak işe başladığını, mazeretsiz olarak 1 hafta işe gelmediğini, davacının işe davet edilmesine rağmen işe gelmediğini, İş Kanunu 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini, çalışma süresinin günlük 7,5 saatten haftalık 45 saat olduğunu, kış aylarında hafta tatili kullanmadığını, dini ve milli bayram günlerinde izin kullandırıldığını, kullanmadığı dönem ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin kullandığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin önceki hükmü Dairemizin 04.05.2015 tarih ve 2014/14852 Esas, 2015/16085 Karar sayılı ilamıyla, " 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının kış döneminde kömür taşıma işinde ton başına aldığı ücretin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi doğru değildir. Zira bu ilave hizmet, kapıcılık hizmetinin bir gereği değildir. Kapıcılık hizmetinin kapsamı dışında yaptığı kömür taşıma işinin bedelinin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi isabetsizdir. Mahkemece aksi kabul ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir." şeklindeki gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek, brüt rakamlar üzerinden 13.464,28 TL kıdem tazminatı, 4.893,00 TL yıllık izin ücreti, 9.426,20 TL fazla çalışma, 710,99 TL genel tatil, 2.618,49 TL hafta tatili ücreti alacağı hüküm altına alınıp, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dava tarihinin " 05.02.2013" olmasına karşın gerekçeli karar başlığında " 19.06.2015 " olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, Dairemizin 04.05.2015 tarihli bozma ilamına konu olan önceki hükümde fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları %30'ar oranında takdiri indirimli olarak hüküm altına alınmış olup, bozmadan sonraki hükümde ise, zaten ilk hükümde %30'ar takdiri indirimli olarak belirlenen bu alacaklara tekrar %30'ar oranında takdiri indirim uygulanmak suretiyle mükerrer takdiri indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: