Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35007 K.2018/12687

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05/06/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat Özkan Tekman geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin son aylık net ücretinin 3.500,00 TL olduğunu, maaşının 2.000,00 TL’sinin banka kanalı ile kalan kısmının ise elden ödendiğini, işyerinde servis ve yemek hizmetinin bulunduğunu, müvekkilinin her gün fazla mesai yaptığını, tüm resmi tatillerde çalıştırıldığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, müvekkilinin davalı şirket tarafından 23.06.2014 tarihinde işten çıkartıldığını, ayrıca 2014 Haziran ayından 23 günlük ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek; maaş, yıllık izin, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkil şirkette 01.04.2012 tarihinde işe başladığını, ücretinin maaş bordrolarında görünen kadar olduğunu, elden ödeme yapılmadığını ve herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas bilirkişi raporu incelendiğinde; davalı tarafından, davacıya yıllık izin kullandırıldığına veya fesih tarihinde yıllık izin ücretlerinin ödendiğine dair herhangi bir belge sunulmadığı belirtilerek, alacağın hesaplandığı saptanmıştır.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; delilleri arasında yıllık izin çizelgesini göstermiş ve rapora itirazında da davacıya ait yıllık izin çizelgesinin özlük dosyası muhtevesında mahkemeye sunulduğunu belirtmiştir.

Davalı tarafından, Dairemizce murafaalı olarak yapılan temyiz incelemesi sırasında söz konusu belge sunulmuş olup, bu belgenin hakkı tamamen veya kısmen ortadan kaldıracak nitelikte olması sebebi ile davacı asile gösterilip beyanı alındıktan sonra bir değerlendirmeye tabi tutulması için kararının bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: