Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35216 K.2019/3234

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde en son brüt 1.307,30 TL aylık ücretle çalıştığını, yaş hariç emeklilik koşullarını doldurması nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından feshedildiğini ancak tazminat ve yıllık izin alacaklarının davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının süreklilik arz eden ve aksamaması gereken bir görevde olduğu halde izinsiz işe gelmediği günün ertesi gününde müvekkiline ihtarname çekerek işi bıraktığını, davacının kötü niyetli olarak iş akdini sonlandırma eylemine rağmen müvekkili tarafından, davacının müvekkiline ödemesi gereken ihbar tazminatı mahsup edildikten sonra bakiye kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının dava dilekçesini tebliğ almadan ve dava açıldıktan bir gün sonra 11/02/2015 tarihinde davacının banka hesabına, kıdem tazminatına mahsuben 7.724,36 TL ve 10 günlük izin ücretine mahsuben 298,75 TL ödeme yaptığını, davacının almaya hak kazandığı kıdem tazminatı miktarının 9.780,09 TL olduğu ve yapılan ödeme düşüldüğünde bakiye 2.055,73 TL kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının 10 günlük yıllık izin ücreti 197,55 TL olarak hesaplanmış ise de davalı işveren tarafında dava açıldıktan sonra 298,75 TL olarak fazlasıyla ödeme yapıldığı gerekçesiyle, yıllık izin talebinin reddine, kıdem tazminatı talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraflar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesiyle 7.000 TL kıdem tazminatı, 200 TL yıllık izin ücreti talep etmiş, davalı işveren davacının hesabına, dava tarihinden 1 gün sonra kıdem tazminatı karşılığı 7.724,36 TL. Ve izin parası karşılığı 298,75 TL. olmak üzere toplam 8.023,11 TL. yatırmıştır.

Bilirkişi davacının kıdem tazminatı miktarını 9.780,09 TL, izin ücreti alacağını ise 197,55 TL olarak hesaplamıştır.

Ödeme dava açıldıktan sonra yapıldığı için öncelikle dava dilekçesindeki taleplerin ödeme harici kalan bakiye için olduğu söylenemez. Bilirkişi kıdem tazminatını 9.780,09 TL olarak hesaplamış ise de, davacı taleplerini ıslah ile artırmamıştır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı karşısında bu aşamadan sonra ıslah harcının tamamlatılması imkanı da kalmamıştır.

Yukarıda izah edildiği üzere davacının dava dilekçesiyle talep ettiği kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı davadan sonra fazlasıyla yatırıldığından her iki talep bakımından da ödeme nedeniyle “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken, ıslah olmadığı halde bakiye kıdem tazminatının hüküm altına alınması ve yıllık izin ücreti talebi bakımından ret kararı verilmesi hatalıdır.

3- Dava açılmasına sebebiyet veren davalı olduğundan ve davada reddedilmesi gereken bir alacak miktarı bulunmadığı halde davalı yararına ücreti vekalete hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması yerine taraflar arasında paylaştırılması hatalıdır. Diğer taraftan davacı lehine hükmedilecek ücreti vekaletin dava dilekçesiyle istenen ve tamamı ödenen 7.200 TL üzerinden ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. Maddesi gözetilerek yeni verilecek karar tarihindeki maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.